بررسی میزان تأثیر استفاده از تکنیک استاپ موشن در بهبود کیفیت استدلال ورزی علمی دانش آموزان دوره متوسطه

نویسندگان

1 استاد گروه علوم تربیتی دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

2 استادیار، گروه یادگیری، دانشگاه توئنته، توئنته، هلند.

3 دانشجوی دکتری تکنولوژی آموزشی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران

4 دانشیار، گروه شیمی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران

5 دانشیار، گروه شیمی، دانشگاه تربیت دبیر رجایی، تهران، ایران

doi
10.22054/jti.2024.76119.1406
چکیده

هدف اصلی این مطالعه تعیین اثربخشی تکنیک استاپ موشن در بهبود استدلال علمی دانش‌آموزان سال سوم دوره تحصیلی متوسطه دوم، در درس شیمی با موضوع آبکاری است. اولین گام به واکاوی استدلال علمی و نقش مهم آن در آموزش شیمی، تعلق گرفت و تکنیک استاپ موشن به عنوان راهکار پیشنهادی برای بهبود استدلال علمی معرفی شد. نمونه مطالعه شامل150 نفر دانش‌آموز می‌باشد، که همگی در سال تحصیلی1402-1401 در دو رشته تحصیلی ریاضی و تجربی، مشغول به تحصیل بوده‌اند. رویکرد این پژوهش کمی بوده و روش بکار گرفته شده، شبه آزمایشی، از نوع طرح چهارگروهی سالومون است. همچنین از نظر هدف، در زمره تحقیق‌های کاربردی قرار دارد. روش نمونه‌گیری، خوشه‌ای است این پژوهش با دو گروه آزمایش و یک گروه کنترل انجام گرفته است. در گروه آزمایش1؛ از آموزش با استفاده از تکنیک استاپ موشن بصورت غیرساختارمند استفاده شد. در گروه آزمایش2؛ از آموزش با استفاد از تکنیک استاپ موشن بصورت ساختارمند استفاده شد. در گروه کنترل از آموزش مرسوم فرایند آبکاری در مدارس(مدل ایستا) استفاده شد. منابع جمع‌آوری داده در این مطالعه برای تحصیل وسعت و ژرفای دید، عبارتنداز: ضبط صوت، یادداشت‌های مرحله ای پژوهشگر، مصاحبه‌های فردی با دانش‌آموزان. برای تجزیه و تحلیل داده های پژوهش از روش‌های آماری در دو سطح توصیفی (شاخص های مرکزی و پراکندگی) و استنباطی(آزمون تی و تحلیل واریانس) استفاده شد. نتایج نشان داد که استفاده از تکنیک استاپ موشن به صورت غیرساختارمند نسبت به تکنیک استاپ موشن به صورت ساختارمند و مدل ایستا، نقش موثرتری در بهبود مهارت های استدلال علمی دانش آموزان دارند.