تأثیر بیوچار (زغال زیستی) پوسته شلتوک برنج بر آبشویی نیترات در یک خاک رسی
نویسندگان
1 دانشیار دانشگاه گیلان
2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان
3 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijsr.2016.105902چکیده
شناختعوامل تأثیرگذار برحرکتآب و املاحدرنیمرخخاک و استفاده از مواد اصلاحکنندهی جدید نظیر بیوچار میتواند کمکشایانیبهمدیریتصحیحبرایکاهشآبشویینیتراتازمنطقهرشدریشه و جلوگیری از آلودگیآبهایزیرزمینی نماید. در پژوهش حاضر، تأثیر بیوچار پوسته شلتوک برنج در دو اندازه (طبیعی و کوچکتر از 1 میلیمتر) و در دو سطح (1 و 3 درصد) به تنهایی و همراه با کمپوست (در سطح 1 درصد) بر آبشویی نیترات در یک نمونه خاک رسی در یک بازه زمانی 5 ماهه در قالب طرح کاملاً تصادفی و با سه تکرار بررسی شد.بیوچار در دمای°C 500 طی فرآیند تجزیه حرارتی و در شرایط اکسیژن محدود در کوره تولید شد. گلدانها تحت چرخههای مرطوب (ظرفیت مزرعهای بعلاوه 20 درصد) و خشک شدن (رطوبت پژمردگی دائم) قرار گرفته و غلظت نیترات در زهآب حاصل از هر بار آبیاری به صورت ماهانه، اندازهگیری شد. بیشترین و کمترین میزان آبشویی نیترات در تمام مدت آزمایش به ترتیب مربوط به تیمار حاوی کمپوست و بدون بیوچار و تیمار حاوی بیوچار و بدون حضور کمپوست بود. افزودن بیوچار به خاک در هر دو سطح و هر دو اندازه موجب کاهش معنیدار آبشویی نیترات نسبت به شاهد در تمام ماهها شد. به طور کلی، میزان آبشویی نیترات در تیمارهای حاوی کمپوست بیشتر از تیمارهای بدون کمپوست بود. اندازهی بیوچار تأثیری بر کارکرد آن در جلوگیری از آبشویی نیترات نداشت، اما افزایش مصرف آن به طور معنیداری موجب کاهش بیشتر آبشویی شد.میزان آبشویی نیترات در سه ماه اول روندی به شدت کاهشی و در دو ماه آخر روندی افزایشی داشت.