تأثیر بیوچار (زغال زیستی) پوسته شلتوک برنج بر آبشویی نیترات در یک خاک رسی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه گیلان

2 دانشجوی کارشناسی ارشد، دانشگاه گیلان

3 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران

doi
10.22092/ijsr.2016.105902
چکیده

شناختعوامل تأثیرگذار برحرکتآب و املاحدرنیمرخخاک و استفاده از مواد اصلاح­کننده­ی جدید نظیر بیوچار می­تواند کمکشایانیبهمدیریتصحیحبرایکاهشآبشویینیتراتازمنطقهرشدریشه و جلوگیری از آلودگیآب­هایزیرزمینی ­نماید. در پژوهش حاضر، تأثیر بیوچار پوسته شلتوک برنج در دو اندازه (طبیعی و کوچک­تر از 1 میلی­متر) و در دو سطح (1 و 3 درصد) به تنهایی و همراه با کمپوست (در سطح 1 درصد) بر آبشویی نیترات در یک نمونه خاک رسی در یک بازه زمانی 5 ماهه در قالب طرح کاملاً تصادفی و با سه تکرار بررسی شد.بیوچار در دمای°C 500 طی فرآیند تجزیه حرارتی و در شرایط اکسیژن محدود در کوره تولید شد. گلدان­ها تحت چرخه­های مرطوب (ظرفیت مزرعه­ای بعلاوه 20 درصد) و خشک شدن (رطوبت پژمردگی دائم) قرار گرفته و غلظت نیترات در زه­آب حاصل از هر بار آبیاری به صورت ماهانه، اندازه­گیری ­شد. بیش­ترین و کم­ترین میزان آبشویی نیترات در تمام مدت آزمایش به ترتیب مربوط به تیمار حاوی کمپوست و بدون بیوچار و تیمار حاوی بیوچار و بدون حضور کمپوست بود. افزودن بیوچار به خاک در هر دو سطح و هر دو اندازه موجب کاهش معنی­دار آبشویی نیترات نسبت به شاهد در تمام ماه­ها شد. به طور کلی، میزان آبشویی نیترات در تیمارهای حاوی کمپوست بیش­تر از تیمارهای بدون کمپوست بود. اندازه­ی بیوچار تأثیری بر کارکرد آن در جلوگیری از آبشویی نیترات نداشت، اما افزایش مصرف آن به طور معنی­داری موجب کاهش بیش­تر آبشویی شد.میزان آبشویی نیترات در سه ماه اول روندی به شدت کاهشی و در دو ماه آخر روندی افزایشی داشت.