فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف مقایسه اثربخشی گروه درمانی شناختی رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودشفقتی بیماران دیالیزی انجام شد.روش کار: روش پژوهش نیمه آزمایشی از نوع پیش آزمون - پس آزمون با گروه کنترل همراه با پیگیری بود، جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی بیماران دیالیزی مراجعه کننده به مرکز دیالیز بیمارستان خاتم الانبیا در شهرستان شاهرود در سال 1402 به تعداد 211 نفر بودند. نمونه پژوهش شامل 45 نفر و روش نمونه‌گیری هدفمند استفاده شد. ابزارهای پژوهش شامل؛ پرسشنامه خودشفقتی نف (2003)، پروتکل درمان شناختی-رفتاری (والساراج و همکاران، 2021) و شناخت درمانی مبتنی بر ذهن‌آگاهی(سگال و همکاران، 2013) بود. داده ها با استفاده از آزمون آماری تحلیل واریانس آمیخته تجزیه و تحلیل شد.نتایج: نتایج نشان داد که دو شیوه مداخله درمان شناختی رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی بر خودشفقتی بیماران دیالیزی در پس آزمون اثر معنی­دار داشت. بین نمرات خودشفقتی در سه مرحله پیش آزمون، پس آزمون و پیگیری صرف نظر از نوع مداخله، تفاوت وجود داشت. از بین دو روش‌ مداخله درمان شناختی رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی، درمان شناختی رفتاری در افزایش خودشفقتی در بیماران دیالیزی موثرتر بود (001/0>P)نتیجه‌گیری: با هر دو روش درمان شناختی رفتاری و درمان شناختی مبتنی بر ذهن آگاهی به ویژه درمان شناختی رفتاری که موثرتر بود، می­توان بهبودی بیماران دیالیزی را تسریع کرد.