مقایسه تاثیر آموزش به روش بازی غیر دیجیتال، بازی دیجیتال و روش سنتی بر یادگیری درس ریاضی دانشآموزان پایه سوم ابتدایی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی دانشگاه بین المللی چابهار
2 استادیار، گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی تهران
doi
10.22054/jti.2024.77336.1423چکیده
هدف پژوهش حاضر، مقایسه تاثیر روش بازی غیردیجیتال، بازی دیجیتال و روش سنتی بر یادگیری درس ریاضی دانشآموزان پایه سوم ابتدایی شهرستان بمپور بود. روشاین پژوهش شبه آزمایشی و طرح پژوهش از نوع پیش آزمون- پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری آن شامل کلیه دانشآموزان پایه سوم ابتدایی شهرستان بمپور به تعداد 50 نفر بود که به صوت تمام شماری انتخاب و به شیوه گمارش تصادفی در گروههای آزمایشی و کنترل مورد مطالعه قرار گرفتند. دراین پژوهش از آزمون محقق ساخته پیشرفت ریاضی استفاده شد که مبحث عددنویسی و ضرب دوقلو را میسنجید. تحلیل دادهها با استفاده ازآزمون تحلیل کوواریانس یک راهه انجام شد. در بررسی فرضیه اصلی پژوهش، یافتهها نشان داد بین گروههای آزمایش و کنترل در پیشرفت ریاضی تفاوت معنی داری وجود دارد. درفرضیه اول بین گروه بازیسازی غیردیجیتال و روش سنتی تفاوت معنی داری وجود دارد و میانگین گروه بازیسازی غیردیجیتال از گروه روش سنتی بیشتر است. نتایج فرضیه دوم نیز نشان داد که بین گروه بازیسازی رایانهای و روش سنتی تفاوت معنی داری وجود دارد و میانگین گروه بازیسازی دیجیتال از گروه مبتنی بر روش سنتی بیشتر است. در فرضیه سوم نیز یافتهها نشان داد که بین دو گروه بازیسازی غیردیجیتال و گروه بازی دیجیتال آموزشی تفاوت معنی داری وجود دارد و میانگین نمرات گروه بازیسازی غیردیجیتال از گروه بازی دیجیتال آموزشی بیشتر است. با توجه به یافتهها می توان گفت دانش آموز در زمان بازی، در جریان یادگیری کاملا فعال بوده به همین دلیل بر یادگیری تاثیر مثبت دارد.
