اثر روش‌های پیوند سرشاخه‌کاری اسکنه خشبی و سبز بر برخی از خصوصیات رشدی و کیفیت میوه ارقام مختلف انگور در ملایر در استان همدان

نویسندگان

1 استادیار، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران.

2 پژوهشگر، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران.

3 کارشناس ارشد، بخش تحقیقات علوم زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران.

doi
10.22092/spj.2026.372136.1466
چکیده

یکی از چالش‌های اصلی تاکداران کاهش درآمد ناشی از کشت ارقام قدیمی و کم‌بازده انگور است که گاهی هزینه‌های برداشت را نیز تأمین نمی‌کند. به‌منظور رفع این مشکل، تغییر ارقام از طریق سرشاخه‌کاری، به‌عنوان راهکاری مؤثر پیشنهاد شده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر روش‌های مختلف پیوند و مقایسه هفت رقم تجاری انگور پیوندی بر پایه انگور سفید بی‌دانه به مدت سه سال (1401 تا 1403) در روستای گوراب واقع در شهرستان ملایر، استان همدان، انجام شد. آزمایش به صورت کرت­های خرد شده در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار اجرا گردید. دو روش پیوند اسکنه خشبی و اسکنه سبز در کرت­های اصلی، و هفت رقم تجاری انگور شامل: ترکمن ۴، فلیم سیدلس، روبی سیدلس، پرلت، رشه، آتوم رویال و کندری در کرت­های فرعی ارزیابی و مقایسه شدند. استفاده از پیوند اسکنه خشبی، به‌طور معنی‌داری عملکرد میوه، طول، عرض و وزن خوشه، وزن و طول حبه و میزان TA میوه را نسبت به پیوند اسکنه سبز بهبود داد. درصد گیرایی پیوند در روش اسکنه سبز نسبت به اسکنه خشبی موفقیت آمیزتر بود. بیشترین طول رشد پیوندک یکساله (173/83سانتی­متر) در سال اول در رقم ترکمن 4 و کمترین طول رشد پیوندک (120 سانتی­متر) در رقم روبی سیدلس مشاهده شد. همچنین طول رشد پیوندک در پیوند اسکنه خشبی نسبت به اسکنه سبز بیشتر بود. رقم آتوم رویال بیشترین شاخص‌های کمی را برای عملکرد میوه، طول، عرض و وزن خوشه، طول، قطر و وزن حبه و شاخص رسیدگی نشان داد. همچنین، بیشترین میزان ویژگی­های کیفیت میوه، TA و TSS در رقم ترکمن 4 مشاهده شد.