بررسی تأثیر پتاسیم و روی بر برخی واکنشهای گندم (Triticum aestivum L.) به تنش شوری
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد علوم و مهندسی خاک، پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 دانشیار گروه علوم و مهندسی خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 استاد فقید گروه علوم و مهندسی خاک پردیس کشاورزی و منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
10.22092/ijsr.2015.103427چکیده
شوری از مهمترین تنشهای غیر زنده و محدودکننده تولید محصولات کشاورزی به شمار میرود. به منظور بررسی اثرات تغذیهای عناصر غذایی پتاسیم و روی در کاهش اثرات سوء تنش شوری بر برخی پاسخهای گندم، آزمایشی در قالب فاکتوریل بر مبنای طرح پایه کاملاً تصادفی در دو خاک شور و غیر شور با سه تکرار انجام شد تیمارهای مورد بررسی شامل سه سطح روی (صفر، 5 و 10 میلی گرم در کیلوگرم روی خالص از منبع سولفات روی) و سه سطح پتاسیم (صفر، 200 و 400 میلیگرم در کیلوگرم K2O از منبع سولفات پتاسیم) بود. نتایج آزمایش نشان داد تنش شوری، هر یک از صفات وزن خشک برگ، اندام هوایی و ریشه را به ترتیب به میزان 1/14، 18 و 9/20 درصد کاهش داد. کاربرد 10 میلیگرم در کیلوگرم روی در شرایط شور وزن خشک اندام هوایی را نسبت به تیمار شاهد 70 درصد افزایش داد. با افزایش شوری، جذب پتاسیم کاهش یافت (19.7%) و تیمار 400 میلیگرم پتاسیم و 10 میلیگرم روی سبب بهبود رشد به میزان 36.7 درصد گردید. همچنین شوری نسبت K+/Na+ را کاهش داد. در مجموع، مدیریت عناصر غذایی به ویژه پتاسیم و روی میتواند به عنوان یکی از روشهای کاهش اثر تنش شوری در نظر گرفته شود.