بررسی مفهوم سبع سموات در قرآن با تأکید بر آراء علامه طباطبائی و شیخ طنطاوی

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای فلسفه تعلیم و تربیت، دانشگاه شاهد، تهران، ایران

2 دکتری علوم قران و حدیث، دانشگاه کاشان کاشان ایران.

doi
10.22054/tat.2017.9017
چکیده

یکی از تعابیری که در قرآن به کار رفته و از دیرباز مورد توجه مفسران و محققان بوده و در مورد آن نظریات مختلف ارائه شده است، موضوع هفت آسمان می‌باشد که به کرّات در قرآن به آن اشاره شده است این ظهور مکرر عبارت «هفت آسمان» در قرآن باعث شد که مترجمان و محققان تلاش کنند تا از مدت­ها قبل از آن به کاوش در مورد آن بپردازند.بنابراین، بسیاری از نظریه ها در مورد «هفت آسمان» مطرح شده اند تحت­تأثیر نجوم در هر دوران بوده است. بر این اساس مقاله بر آن است که با استفاده از روش توصیفی و جمع آوری داده­ها به صورت کتابخانه­ای، در یک فرآیند تدریجی به لحاظ معنای وضعی، مفهوم و معنای عرفی متداول در عصر نزول قرآن و پس از آن با نگرش فراگیر به کل متن قرآن، به تحلیل و بازیابی سبع سموات از دو دیدگاه تفسیری علامه طباطبائی و شیخ طنطاوی بپردازد. در خصوص بافت قرآن کریم باید گفت این واژه از نظر این دو دیدگاه تفسیر متفاوت پیدا می­کنند. بر این اساس سبع سموات اشاره به تمامی گسترۀ آسمان­ها است که یکی از آن­ها سماءالدنیا است.