فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این تحقیق به‌منظور بررسی نسبت‌های مختلف نیتروژن و پتاسیم بر ویژگی‌های کمی و کیفی میوه گوجه‌فرنگی رقم هیراد در شرایط گلخانه‌ای و هیدروپونیک در مجتمع کشاورزی ابراهیم‌آباد شهرستان ارزوئیه استان کرمان در سال 1398 اجرا شد. تیمارها شامل غلظت‌های نیتروژن و پتاسیم بر حسب پی‌پی‌ام در مراحل رشد رویش و زایشی شامل (130 نیتروژن+ 250 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 160 نیتروژن+ 350 پتاسیم مرحله رشد زایشی)، (140 نیتروژن+ 260 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 170 نیتروژن+ 360 پتاسیم مرحله رشد زایشی)، (150 نیتروژن+ 270 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 180 نیتروژن+ 350 پتاسیم مرحله رشد زایشی) و (160 نیتروژن+ 280 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 190 نیتروژن+ 380 پتاسیم مرحله رشد زایشی) از طریق محلول غذایی اعمال شد. نتایج نشان داد که نسبت‌های مختلف نیتروژن و پتاسیم بر شاخص‌های کمی (قطر ساقه و عملکرد بوته، محتوای کلروفیل و کاروتنوئید میوه) و کیفی (مواد جامد محلول، اسید کل، لیکوپن و آسکوربیک اسید میوه) تأثیر می‌گذارد، طوری‌که بیشترین مقدار قطر ساقه اصلی با کاربرد (150 نیتروژن+ 270 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 180 نیتروژن+ 350 پتاسیم مرحله رشد زایشی) به‌دست آمد. کاربرد (140 نیتروژن+ 260 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 170- نیتروژن+ 360 پتاسیم مرحله رشد زایشی) بیشترین میزان عملکرد تک‌بوته، اسید کل و لیکوپن میوه را نشان داد. با کاربرد (160 نیتروژن+ 280 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 190 نیتروژن+ 380 پتاسیم مرحله رشد زایشی) بیشترین میزان کلروفیل میوه و مواد جامد محلول و بیشترین میزان اسید آسکوربیک با کاربرد (130 نیتروژن+ 250 پتاسیم مرحله رشد رویشی و 160 نیتروژن+ 350 پتاسیم مرحله رشد زایشی) به‌دست آمد. جهت حصول حداکثر عملکرد و کیفیت میوه گوجه‌فرنگی استفاده از پتاسیم بیشتر (380 پی‌پی‌ام) و نیتروژن کمتر (140 پی‌پی‌ام) توصیه می‌شود.