تأثیر بازی مبتنی بر تلفن همراه بر میزان یادگیری و انگیزه دانشآموزان در درس کار و فناوری
نویسندگان
1 دانشیار /تکنولوژی آموزشی، دانشگاه تربیت مدرس تهران
2 کارشناسی ارشد تکنولوژی آموزشی / مدرس مدعو دانشگاه پیام نور، دامغان، ایران .
3 استادیار پردیس شهید رجایی دانشگاه فرهنگیان
doi
10.22054/jti.2024.3435.1073چکیده
یادگیری مبتنی بر بازی تلفن همراه را میتوان بهعنوان یک بازی برای اهداف یادگیری با بهرهگیری از فناوریهای تلفن همراه برای پلت فرم بازی تعریف کرد. مطالعه حاضر با هدف تأثیر یادگیری مبتنی بر بازی تلفن همراه بر میزان یادگیری و انگیزه دانشآموزان در درس کار و فناوری انجام شد. روش تحقیق در چهارچوب مطالعات پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه دانشآموزان پسر سال سوم دوره اول دبیرستان شهرستان دامغان در سال تحصیلی 139۹-۱۳۹۸ به تعداد 549 نفر بودند، که 40 نفر با شیوه نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار جمعآوری اطلاعات پرسشنامههای محقق ساخته است که شامل یک پرسشنامه سنجش میزان یادگیری با محاسبه پایایی بر اساس آلفای کرونباخ 71/ ۰ و یک پرسشنامه سنجش میزان انگیزه با محاسبه پایایی بر اساس آلفای کرونباخ 89/ ۰ است. همچنین برای سنجش اثربخشی بازی تلفن همراه از بازی شبیهساز مزرعه استفاده شد. روایی محتوایی پرسشنامهها با کمک صاحبنظران تعیین شد. دادهها به کمک آزمونهای توصیفی و آمار استنباطی مانکوا، استفاده شد. نتایج بهدستآمده نشان داد که یادگیری مبتنی بر بازی تلفن همراه بر میزان یادگیری و انگیزه دانشآموزان، اثر معنیداری داشته است. از نتایج بهدستآمده میتوان نتیجهگیری کرد که یادگیری مبتنی بر بازی تلفن همراه بر میزان یادگیری دانشآموزان تأثیر مثبت و معناداری دارد. این رویکرد پتانسیل قابلتوجهی بر انگیزه دانشآموزان دارد بهطوریکه علاقه دانشآموزان را افزایش و دانشآموزان تلاش و کوشش بیشتری برای اجرای عالی فعالیت از خود نشان میدهند.