فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

پیوند تنها روش سریع جهت جایگزینی درختان قدیمی با ارقام تجاری، سازگار و پُربازده می­باشد. این پژوهش به‌صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با پنج تکرار اجرا شد. تیمارها شامل: روش پیوند در دو سطح (وصله‌ای و قاشی)، دو رقم گردو (چَندلر و فِرنور) و غلظت‌های مختلف اپی­براسینولید در جهار سطح (صفر، 0/05، 0/15و 0/25میلی‌مولار) بودند. درصد گیرائی پیوند فقط در سال اول (1402) و سایر صفات در هر دو سال (1402 و 1403) ارزیابی شدند. برهمکنش رقم × غلظت اپی­براسینولید بر درصد گیرائی پیوند در سال 1402 و بر زمان بازشدن جوانه و قطر شاخه در سال 1403 معنی‌دار بود. بیشترین درصد گیرائی (80 تا 100 درصد) در رقم فِرنور با کاربرد 0/05میلی‌مولار اپی­براسینولید و فِرنور + صفر میلی­مولار EBr (شاهد) در سال 1402 بدست آمد. دیرترین زمان بازشدن جوانه (17 تا 21 تیر) نیز در همین تیمارها و در رقم فِرنور + روش پیوند قاشی + 0/05میلی‌مولار اپی­براسینولید در سال 1403 بود. بیشترین طول شاخه (35/53سانتی‌متر) در تیماِر رقم فِرنور + روش پیوند پیوند قاشی در سال 1402 (85 سانتی‌متر) در تیمار فِرنور + روش پیوند قاشی + 0/15میلی‌مولار اپی­براسینولید در سال 1403 اندازه گیری شد. بیشترین قطر شاخه (1/73سانتی‌متر) در تیمار فِرنور + 0/05میلی‌مولار اپی­براسینولید در سال 1402 و (2/5سانتی‌متر) در تیمار رقم فِرنور + روش پیوند وصله‌ای + 0/05 میلی‌مولار اپی­براسینولید در سال 1403 ثبت گردید. بیشترین تعداد برگ (39 برگ) در تیمار رقم فِرنور + پیوند قاشی + 25/0 میلی‌مولار اپی­براسینولید در سال 1403 مشاهده شد. به ­طورکلی، نتایج نشان داد که رقم گردو موثرترین عامل در افزایش میزان گیرائی پیوند ارقام گردو بود.