تأثیر یادگیری تلفیقی بر حضور عاطفی دانش آموزان دوره ابتدایی در درس علوم
نویسندگان
1 استاد گروه تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران ، ایران
2 استادیار گروه تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
3 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته تکنولوژی آموزشی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران
doi
10.22054/jti.2023.74129.1381چکیده
امروزه یادگیری تلفیقی مورد استقبال نظامهای آموزشی قرار گرفته است. یک عامل مهم که در کیفیت اجرا و ارزیابی یک یادگیری تلفیقی وجود دارد، حضور عاطفی یادگیرندگان است. از این رو هدف پژوهش حاضر، بررسی تأثیر یادگیری تلفیقی بر میزان حضور عاطفی دانشآموزان دوره ابتدایی شهرستان شهریار در درس علوم بود. روش پژوهش شبهآزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون با گروه کنترل بود. با استفاده از روش نمونهگیری در دسترس 60 دانشآموز انتخاب شدند و به صورت تصادفی در گروه آزمایش و گروه کنترل قرار گرفتند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه حضور عاطفی Cleveland-Innes و Campbell (2012) بود. گروه آزمایش 6 جلسه به صورت یادگیری تلفیقی و گروه کنترل 6 جلسه به صورت چهره به چهره آموزش دیدند. به منظور بررسی تغییرات قبل از مداخله، یک پیشآزمون بر روی هر دو گروه اجرا شد و پس از مداخله از هر دو گروه پسآزمون به عمل آمد. برای تجزیه و تحلیل دادههای پژوهش از روشهای آماری در دو سطح توصیفی (میانگین و انحراف معیار) و استنباطی (آزمون تی همبسته و تحلیل کوواریانس چند متغیری) استفاده شد. نتایج تحلیل کوواریانس نشان داد تأثیر یادگیری تلفیقی بر حضور عاطفی بیشتر از یادگیری چهره به چهره میباشد. از این رو میتوان گفت یادگیری تلفیقی میتواند به طور مؤثری زمینه ابراز عواطف و احساسات یادگیرندگان را فراهم کند.