عوامل تأثیرگذار بر مقاومت فروروی در سه کاربری بایر، زراعی و نیشکر در برخی از خاک‏های خوزستان

نویسندگان

1 مدرس علوم خاک، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

2 استادیار گروه علوم خاک، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

3 دانش آموخته علوم خاک، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

4 دانش آموخته علوم خاک، دانشگاه کشاورزی و منابع طبیعی رامین خوزستان

doi
10.22092/ijsr.2015.102210
چکیده

هدف از این پژوهش، تعیین و مقایسه پارامترهای تأثیرگذار بر مقاومت فروروی (PR) در سه کاربری بایر، زراعی و نیشکر دراراضی کشت و صنعت هفت‏تپه در استان خوزستان می‏باشد. بدین منظور، تعداد 80 نمونه خاک از هر کاربری در دو عمق 40-0 و 80-40 سانتی‏متری برای ایجاد معادلات رگرسیونی برآورد کننده PR جمع‏آوری گردید. به علاوه، امکان استفاده از شیب منحنی نگهداری رطوبت در نقطه عطف (شاخص S) در استخراج توابع رگرسیونی نیز بررسی شد. برای حذف اثرات محتوی رطوبتی بر PR، مقاومت فروروی در مکش 33 کیلوپاسکال اندازه‏گیری شد. نتایج نشان داد که پارامترهای تأثیرگذار بر PR در اراضی بایر متفاوت ‏تر از اراضی زراعی و نیشکر می‏باشند. با کاهش ماده آلی و میانگین وزنی قطر خاکدانه‏ها در اراضی زراعی و نیشکر، مقادیر PR به صورت لگاریتمی افزایش یافت. احیای زمین‏های بایر با از بین بردن محدودیت شوری و سدیمی آن‏ها و افزایش مقدار ماده آلی سبب افزایش شاخص S شد. هم چنین نتایج نشان داد که در مقادیر خیلی پایین شاخص S، مقاومت فروروی وابسته به نیروهای تراکمی خواهد بود و با کاهش بیش‏تر ماده آلی و میانگین وزنی قطر خاکدانه‏ها و یا افزایش SAR، تغییر اندکی در مقاومت فروروی به وجود خواهد آمد.