سنجش فرم شهری و تحلیل رابطه آن با ویژگیهای جمعیتی با استفاده از سنجههای فضایی(نمونه موردی: شهر زاهدان)
نویسندگان
1 استادیار رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
2 دانشجوی دکتری رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
3 استادیار رشته جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا، واحد زاهدان، دانشگاه آزاد اسلامی، زاهدان، ایران
doi
Doi:org/10.22067/pg.v5i3.2012-1011چکیده
مطالعات متعددی به بررسی و تحلیل فرم شهری پرداختهاند. در این مطالعات مباحث مربوط به فرم شهری به طور کلی بر تقابل بین فرمهای پراکنده و فشرده متمرکز شدهاست. اگرچه فرمهای پراکنده و فشرده متمرکز دو الگوی غالب در این خصوص به شمار میرود، اما بررسی و تحلیل جامع سایر ابعاد فرم شهری و ارتباط آن با سایر ابعاد شهری مانند ویژگیهای اجتماعی و اقتصادی به ندرت صورت گرفته است. بنابراین هدف پژوهش سنجش و تحلیل فرم شهری و رابطه آن با ویژگیهای جمعیتی در محلات شهر زاهدان میباشد. با توجه به هدف پژوهش، نوع پژوهش کاربردی با روش توصیفی- تحلیلی است. در این پژوهش از ده سنجه فضایی در قالب پنج بعد متمایز فشردگی، تنوع، تخلخل، تراکم و پیچیدگی جهت بررسی و تحلیل فرم شهری استفاده شدهاست و سپس ارتباط بین سنجههای فضایی فرم شهری و ویژگیهای جمعیتی محلات شهر زاهدان با استفاده از آزمون آماری پیرسون در محیط نرم افزار SPSS مورد بررسی قرار گرفت. نتایج سنجههای فضایی نشان میدهد که تفاوتهای قابل توجهی در ابعاد فرم شهری محلات شهری نمونه موردی وجود دارد. فرم شهری زاهدان دارای فشردگی و تراکم بالا، پیچیدگی و تخلخل پایین و تنوع متوسط است. علاوهبراین، نتایج رابطه فرم شهری با ویژگیهای جمعیتی شهر زاهدان گویای این امر است که اگرچه رابطه مستقیم مثبت و معناداری بین ویژگیهای جمعیتی و امتیاز ترکیبی سنجههای فضایی فرم شهری وجود دارد؛ این رابطه در خصوص تمامی سنجههای فضایی برقرار نیست.