اثر دو پایه بذری به و زالزالک بر رشد و باردهی ژنوتیپ‌های امیدبخش و ارقام جدید به (Cydonia oblonga Mill.) در شرایط محیطی ارومیه

نویسندگان

1 پژوهشگر، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان اصفهان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، اصفهان، ایران.

2 استادیار، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان‌غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران.

3 دانشیار، پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

doi
10.22092/spj.2025.368391.1403
چکیده

به رقم اصفهان در حال حاضر رقم غالب به درکشور است. این رقم گرچه از کیفیت میوه مطلوبی برخوردار است لیکن دارای معایبی مانند کم­باردهی و حساسیت بالا به بیماری آتشک است. بر این اساس، در پژوهش حاضر اثر پایه بذری به و زالزالک بر رشد و باردهی ژنوتیپ­های امیدبخش و ارقام جدید به مورد بررسی قرار گرفت. آزمایش به­صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار به مدت سه سال (1398-1396) در ایستگاه تحقیقات کشاورزی ساعتلوی ارومیه اجرا شد. نتایج نشان داد که پایه بر تمامی صفات رویشی مورد مطالعه به غیر از طول میانگره اثر معنی­داری داشت، به­طوریکه پایه بذری به نسبت به پایه زالزالک، ارتفاع درخت، قطر محل پیوند، قطر رقم، تعداد شاخه در درخت، رشد سالانه شاخه و عرض تاج درخت را در ارقام و ژنوتیپ­های مورد مطالعه به­طور معنی­داری افزایش داد. تعداد پاجوش در پایه زالزالک کمتر از پایه به بود. ژنوتیپ اصفهان 5 روی پایه بذری به بیشترین رشد رویشی را داشت. تجزیه همبستگی بین صفات رویشی نشان داد ارقامی که تعداد شاخه بیشتری تولید کردند دارای طول میانگره کوتاه­تری بودند.کاهش فاصله بین میانگره با افزایش رشد قطری پایه، محل پیوند و رقم همراه بود. بیشترین عملکرد میوه در سال سوم با 7/5 و 4/5 کیلوگرم در درخت به­ترتیب از رقم ویدوجا و ژنوتیپ اصفهان 5 روی پایه بذری ثبت شد.