بررسی رابطة الگوی حکمرانی متعالی و اقتدار ملی در جمهوری اسلامی ایران

نویسندگان

1 دانشجوی دکترای، جغرافیای سیاسی، پردیس البرز دانشگاه تهران

2 استادیار، جغرافیای سیاسی، دانشکدة جغرافیای دانشگاه تهران

3 استادیار، جغرافیای سیاسی، دانشکدة جغرافیای دانشگاه تهران

4 استاد جغرافیای سیاسی، دانشگاه تهران، تهران

doi
Doi:org/10.22067/pg.v5i2.2012-1010
چکیده

پژوهش حاضر حکمرانی متعالی را به‌عنوان الگوی برگزیدة حکمرانی در حکومت‌های اسلامی معرفی کرده است. در همین راستا به بررسی رابطة حکمرانی متعالی و اقتدار ملی در جمهوری اسلامی ایران پرداخته‌ شده است. در عصر کنونی که نحوة ادارة عالی امور، مدنظر حکمرانان و آحاد مردم در جهان است، الگویابی و انتخاب یک روش کارآمد متناسب با فطرت انسان‌ها جهت تأمین نیازهای ضروری زندگی آنها ضروری است. با توجه به پیشرفت فناوری و لزوم تأمین مایحتاج جوامع و همچنین هدایت و سعادت افراد جامعه در جهت سیر تکاملی بشر، حکمرانی شایسته امری اجتناب‌ناپذیر است. از همین رو، گزینش شیوه‌ای از حکمرانی با دارا بودن مشروعیت الهی و مقبولیت و نصرت مردمی به‌صورت تؤامان، خواست‌ همة ملت‌هاست. در این تحقیق کیفی آمیخته با استفاده از روش‌های فراترکیب و تحلیل محتوا، به تحلیل کیفیِ محتوای مطالعات اولیه پرداخته و یافته‌ها و نتایج  مطالعات دیگر تحلیل و تشریح شده است، تا دانش موجود را ارتقاء و دیدگاه جامع و گسترده‌ای را نسبت به این موضوع فراهم کند. سپس با احصاء مولفه‌های حکمرانی متعالی، نحوة تأثیر آنها بر کارایی، اثربخشی و کارآمدی حکومت و نیز مقبولیت و رضایتمندی عمومی بررسی گردیده است. براساس نتایج حاصله، در صورت اجرای حکمرانی متعالی در مقیاس‌های گوناگون جغرافیایی با مولفه­های بدست آمده، ارتقاء اقتدار ملی جمهوری اسلامی ایران در دو چهرة بیرونی و درونی امری حتمی و غیرقابل انکار است.