اثربخشی درمان روانپویشی مبتنی برظرفیتسازی بر بدتنظیمی هیجانی و تحمل پریشانی افراد دارای اختلال شخصیت مرزی
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، گروه روانشناسی، واحد تهران مرکزی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 گروه روانشناسی اسلامی مثبتگرا، پردیس شهر ری، دانشگاه غیر انتفاعی قرآن و حدیث، تهران، ایران
3 گروه روانشناسی بالینی، واحد الکترونیکی، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 ، گروه روانشناسی، واحد تهران شمال، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
5 ، گروه روانشناسی، دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
10.22038/mjms.2024.83239.4788چکیده
مقدمه: با توجه به نبود طرحهای آزمایشی تصادفی کنترل شده در خصوص فرآیندهای تنظیم هیجان و تحمل پریشانی در مدیریت اختلال شخصیت مرزی و ضرورت و اهمیت این موضوع، لازم شد تا اثربخشی درمان روانپویشی مبتنی برظرفیتسازی بر بدتنظیمی هیجانی و تحمل پریشانی افراد دارای اختلال شخصیت مرزی مورد مطالعه قرار گیرد.روش کار: پژوهش حاضر یک طرح آزمایشی کنترل شدۀ تصادفی است که در آن از تمامی بیماران اختلال شخصیت مرزی دارای بدتنظیمی هیجانی بالا و تحمل پریشانی پایین مراجعه کرده به کلینیکهای اعصاب و روان شهر تهران در پاییز 1402، 30 آزمودنی با روش نمونۀگیری تصادفی خوشهای و بر اساس معیارهای ورودی انتخاب شدند. آنها بهطور تصادفی در یکی از گروههای مداخله (روانپویشی مبتنی بر ظرفیتسازی) یا کنترل قرار گرفتند. از مقیاس دشواریهای تنظیم هیجان (DERS) و مقیاس تحمل پریشانی (DTS) به منظور اندازهگیری پیشآزمون و پسآزمون استفاده شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS-26 و از طریق آزمون تحلیل کوواریانس یکراهه مورد تحلیل قرار گرفت.نتایج: آزمون تحلیل کوواریانس برای تغییرات بین گروهی هر دو متغیر بدتنظیمی هیجانی (04/0P= و 66/75F= ) و تحمل پریشانی (02/0P= و 15/86F= ) معنادار بود.نتیجه گیری: در نتیجه میتوان رواندرمانی پویشی مبتنی بر ظرفیتسازی را درمانی مناسب برای کاهش بدتنظیمی هیجانی و افزایش تحمل پریشانی بیماران اختلال شخصیت مرزی در نظر گرفت.
