بررسی تأثیر عناصر دیداری بر توجه دانشجویان با سبک یادگیری دیداری در کلاسهای مجازی (یک مطالعه ردیابی چشمی)
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد برنامهریزی درسی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
2 دانشیار فناوری آموزشی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
3 دانشیار برنامهریزی درسی دانشگاه بیرجند، بیرجند، ایران
4 ستادیار تکنولوژی آموزشی پژوهشکده تحقیق و توسعه علوم انسانی، تهران، ایران
doi
10.22054/jti.2023.72335.1366چکیده
توجه به محرکهای آموزشی اولین گام در فرایند ادراک و یادگیری است. پژوهشهای متعددی در زمینه سبکهای یادگیری و ترجیحات یادگیری شده است؛ اما پژوهش اندکی در زمینه توجه یادگیرندگان با استفاده از ابزارهای جدید علوم اعصاب شناختی مانند دستگاه ردیابی چشم شده است. هدف پژوهش پژوهش حاضر بررسی تأثیر عناصر دیداری بر توجه دانشجویان با سبک یادگیری دیداری در کلاس-های مجازی با استفاده از دستگاه ردیابی چشم است. برای رسیدن به هدف پژوهش از روش شبه آزمایشی، تک آزمودنی با طرح A-B-A استفاده شد. ابزار جمعآوری دادهها در این پژوهش پرسشنامه سبکیادگیری فلدر و سلومون و دستگاه ردیابی چشمی بود. ابتدا مشارکتکننده با سبک دیداری غالب شناسایی شد؛ سپس با رعایت اصول اخلاقی مشارکتکننده در هر مرحله طی 8 جلسه درکلاس مجازی تحت آموزش قرار گرفت و میزان خیرگی مشارکتکننده به نقاط مختلف دیداری و متنی با دستگاه ردیابی چشمی ارزیابی شد. برای تجزیه و تحلیل دادهها از تحلیل اندازهگیری تکراری و تحلیل نمودار دیداری و نقشه حرارتی استفاده شد. یافتههای پژوهش نشان داد، که با افزوده شدن عناصر دیداری اعم از دوربین مدرس به بخش محتوایی، توجه یادگیرنده به تمام صفحه افزایش می یابد F(2,14)=5.087,p= 0.022. بر اساس یافته پژوهش حاضر ضروری است در تحلیل اصل تصویر از مجموعه اصول یادگیری چندرسانهای به متحرک بودن تصویر مدرس و تفاوتهای فردی یادگیرندگان مانند سبکهای یادگیری آنان توجه شود.