ارزیابی ژنوتیپهای محلی گردوی استان کرمان با استفاده از صفات مورفولوژیکی و پومولوژیکی
نویسندگان
1 استادیار، بخش تحقیقات زراعی و باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان کرمان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرمان، ایران.
2 استادیار، پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، مؤسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22092/spj.2025.368013.1394چکیده
تنوع ژنتیکی بالای درختان گردو در استان کرمان بهدلیل تکثیر بذری، زمینه مساعدی را جهت شناسایی و انتخاب ژنوتیپهای مطلوب این محصول در دومین استان تولیدکننده گردوی کشور فراهم ساخته است. در این مطالعه 35 ژنوتیپ انتخابی از مناطق مختلف گردوکاری استان کرمان، با استفاده از 21 صفت مورفولوژیکی و پومولوژیکی در سالهای 1399 تا 1402 ارزیابی شد. درصد مغز بین 41 تا 66/88درصد متغیر بود. اکثر ژنوتیپها سهولت جداشدن مغز از پوسته چوبی آسان تا متوسطی داشتند. بیشترین ضریبتغییرات مربوط به میزان چسبندگی دو نیمه چوبی 26/59درصد و شکل نوک میوه 26/26درصد بود. بیشترین ضریب همبستگی بین سهولت جداشدن و میزان چسبندگی دو نیمهچوبی ( 0/672=r) بود. براساس نتایج تجزیه خوشهای، ژنوتیپهای مطالعه شده در چهارگروه جداگانه قرار گرفتند. گروهبندی ژنوتیپها با موقعیت جغرافیایی آنها مطابقت نداشت. تجزیه به مؤلفههای اصلی (PCA) نشان داد که سه مؤلفه اول (PC) در برگیرنده 58/9درصد کل تغییرات بود. در بین ژنوتیپهای بررسیشده، ژنوتیپهای شماره 1، 2، 3، 10 و 18 نسبت به سایر ژنوتیپها از نظر عادت باردهی، زمان برگدهی، درصد مغز، اندازه میوه، عملکرد میوه در درخت و شدت رنگ مغز برتری نشان دادند. این ژنوتیپها میتوانند به عنوان ژنوتیپ های برتر مورد ارزیابی بیشتر قرار گیرند و در برنامه های به نژادی گردو نیز استفاده شوند.