فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: کاربرد گیاهان دارویی به جای داروهای صناعی در سال‌های اخیر به دلیل کم بودن عوارض جانبی و تنوع ترکیبات مؤثره این گیاهان افزایش یافته است. لذا هدف از این مطالعه بررسی برخی ترکیبات شمیمایی و اثر ضد دردی عصاره گیاه مورینگا در موش صحرایی نر می‌باشد.مواد و روش: در این مطالعه تجربی از 36 سر موش صـحرایی نـر در 6 گروه شامل: کنترل، گروه‌های تیمار شده با عصاره (به ترتیب به 100، 200 و mg/Kg 300)، مرفین (mg/Kg 1) و نالوکسان mg/Kg 1 به همراه دوز mg/Kg 300 عصاره استفاده شد. محتوای ترکیبات فنولی و فلاونوئیـدی کل بـه ترتیـب بـا روش‌هـای معـرف فولین-سیوکالتیو و رنگ سنجی کلرید آلومینیوم، فعالیت آنتی‌اکسیدانی با روش DPPH (2,2-diphenyl-1-picrylhydrazyl) سنجیده شد. به منظور ارزیابی اثـرات ضددردی عصاره از آزمون‌های ریتینگ، تیل فلیک و فرمالین استفاده و داده‌های بدست آمده با کمک آزمون آماری تحلیل واریـانس یـکطرفـه و سپس آزمـون دانکن مـورد مقایـسه و بررسی قرار گرفتند.نتایج: براساس نتایج مشخص شد که بیشترین میزان ترکیبات ترکیبات فنولی، فلاونوئیدی و فعالیت آنتی‌اکسیدانی مربوط به غلظت 300 میلی‌گرم عصاره بود. عصاره هیدروالکلی برگ مورینگا به طور معنیداری تعداد انقباضات القاء شده به وسیله اسید استیک را مهار کـرد (به ترتیب p<0.05، p<0.01 و p<0.01). در تست تیل‌فلیک دوزهای 200 و 300 عصاره فعالیت ضد دردی نشان دادند (p<0.01). در تست فرمالین بیشترین فعالیـت ضـد دردی مربـوط بـه دوز 300 میلیگرم بر کیلوگرم عصاره بود.نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه، عصاره هیدروالکلی برگ گیاه مورینگا دارای اثرات ضد دردی مرکزی و محیطی می‌باشد