بررسی اثر ترکیب و نوع کود شیمیایی و مرغی بر عملکرد و صفات رویشی و زایشی خیار مزرعه‌ای در استان همدان

نویسندگان

1 عضو هیئت علمی بخش تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

2 استادیار پژوهشی، بخش تحقیقات علوم زراعی- باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی استان همدان، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، همدان، ایران

doi
10.22034/iuvs.2020.130725.1108
چکیده

به‌منظور بررسی اثر کودهای مرغی و شیمیایی بر صفات رویشی، زایشی و عملکرد میوه خیار مزرعه‌ای، آزمایشی به‌صورت استریپ- فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با سه تکرار در مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی شهرستان همدان در سال 1398 اجرا شد. فاکتورهای مورد بررسی شامل دو رقم هایک و رویال، کود مرغی در سه سطح (صفر، شش و 12 تن در هکتار) و کود شیمیایی در چهار سطح (مصرف یک نوبتی 50 کیلوگرم اوره بدون کود میکرو (عرف منطقه)، مصرف یک نوبتی 109 کیلوگرم سولفات آمونیم بدون کود میکرو، مصرف کودهای اوره، فسفر، پتاسیم و همچنین کود میکرو کامل مطابق آزمون خاک و مصرف کودهای سولفات آمونیوم، فسفر، پتاسیم و همچنین کود میکرو کامل) مطابق آزمون خاک بودند. نتایج نشان داد که استفاده از کود مرغی به‌میزان شش تن صرفاً در زمانی که مصرف کودهای اوره، فسفر، پتاسیم و همچنین کود میکرو کامل مطابق آزمون خاک صورت گرفته بود، سبب افزایش معنی‌دار عملکرد کل به‌میزان 68/4 تن در هکتار در هر دو رقم شد. اما با مصرف کود مرغی در حد 12 تن در هکتار در تمامی سطوح کود شیمیایی به‌طور متوسط افزایش عملکرد معنی‌داری معادل 29/4 تن در هکتار نسبت به عدم کاربرد آن در هر دو رقم ایجاد شد. در مجموع استفاده از کود مرغی در دو سطح شش و 12 تن در هکتار به‌ترتیب به‌میزان 09/3 و 13/4 تن در هکتار در مقایسه با عدم مصرف کود مرغی سبب افزایش تولید میوه خیار شد. هر دو تیمار مصرف کود شیمیایی بر اساس آزمون خاک و در ترکیب با محلول‌پاشی کود میکرو کامل سبب افزایش معنی‌دار صفات رویشی و زایشی و همچنین افزایش عملکرد تولید خیار شورابی (به‌میزان 02/2 تن در هکتار) در مقایسه با مصرف یک نوبتی کود اوره و بدون کود میکرو شدند.