بررسی قابلیت بعد فراکتالی خاکدانهها در ارزیابی مدیریتهای متفاوت خاک
نویسندگان
1 دانشیار گروه علوم خاک دانشگاه تهران
2 دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز
3 استادیار مرکز تحقیقات کشاورزی کرمانشاه
doi
10.22092/ijsr.2015.100858چکیده
تخریب منابع آب و خاک در بسیاری از مناطق، از جمله نگرانیهای تولید کنندگان بوده و مدیریت خاک در مزارع زراعی تنها گزینهای است که انسان از طریق آن میتواند باعث تشدید یا جلوگیری از تخریب خاک گردد. نتایج گزارش شده توسط خاکشناسان، حاکی از قابلیت و پتانسیل نظریه فراکتال در تبیین و مدلسازی ساختار سامانه خاک و درک و تخمین فرایندهای فیزیکی، شیمیایی و زیستی آن است. در این پژوهش اثر اقدامات مدیریتی مختلف بر ویژگیهای فیزیکی خاک با استفاده از هندسه فراکتالی بررسی شده است. بدین منظور، 14 مزرعه دیم با عملیات مدیریتی متفاوت واقع در حوضه آبخیز مِرِگ در جنوب شرقی کرمانشاه، مورد بررسی قرار گرفت. برای تعیین شرایط مدیریتی حاکم بر مزارع آزمایشی، از دادههای استحصال شده از مطالعه میدانی و برای تعیین خصوصیات فیزیکی خاک از نمونههای جمعآوری شده از سطح مزرعه استفاده گردید. نتایج نشان داد که بُعد فراکتالی خاکدانهها عامل گویایی در انعکاس تأثیر اقدامات مدیریتی بر توزیع اندازه خاکدانهها میباشد. خاکدانههای پایدار و درنتیجه بعد فراکتالی کمتر در مزارعی مشاهده شد که در آنها مدیریتهای مناسب همانند افزودن کود دامی، کاهش عملیات خاکورزی و مدیریت نظام تناوب حاکم است. در مقابل خاکدانههای ناپایدار، خردشوندگی بیشتر و بعد فراکتالی بزرگتر خاکدانهها، منعکس کننده شرایط نا به سامان مدیریتی همانند خاکورزی متراکم و شدید، شخم در جهت شیب و مدیریت نادرست بقایای گیاهی میباشد. سامانه مدیریتی جنگل- زراعی بهترین الگوی مدیریتی در اراضی مورد مطالعه است و به طور معنیداری باعث بهبود شرایط فیزیکی خاک گردیده است.