بررسی اثر عملیات اکسیداسیون سطحی بر رفتار آلیاژ پایه نیکل آلومیناید IC221M جهت بکارگیری در صفحات جداکننده پیل سوختی کربنات مذاب
نویسندگان
1 دانشگاه محقق اردبیلی
2 دانشگاه بوعلی سینا
3
doi
چکیده
پایداری شیمیایی آلیاژ پایه نیکل آلومیناید IC221M پس از انجام عملیات اکسیداسیون در دمای بالا، در محیط کربنات مذاب با ترکیب یوتکتیک LiNaCO 3 ، بهمنظور تعیین امکان جایگزینی آن در بخش آببندی تر در پیل سوختی کربنات مذاب مورد بررسی قرار گرفت. دما و زمان مطلوب اکسیداسیون به ترتیب C֯1000 و 25 ساعت تعیین شدند. با انجام عملیات اکسیداسیون، ترکیبات اکسیدی NiO، NiAl 2 O 4 ، ZrO 2 وAl 2 O 3 (به ترتیب از سطح بیرونی آلیاژ) تشکیل شدند. در زیر این ترکیبات و در فصل مشترک زیرلایه و محصولات سطحی، منطقه تخلیهشده از آلومینیم (Aluminium Depleted Zone-ADZ) مشاهده شد. ترکیبات اکسیدی و این لایه به عنوان عامل عدم نفوذ رو به بیرون عناصر آلیاژی از درون زیرلایه تشخیص داده شدند. پس از انجام آزمایش غوطهوری نمونه ها در محیط کربنات مذاب در دمای C֯700 ، ترکیبات پایدارتر در این محیط مانند NiCO 3 ، LiAlO 2 و ترکیبات CrO 3 و Na 2 CrO 4 در اثر نفوذ کروم، در ضخامت بالای ADZ اضافه میشوند. نرخ تغییرات وزن در بازه زمان غوطهوری 100 تا 215 ساعت در دمای C֯700، g.cm -2 .hrs -1 5- 10*2 تقریب زده شد. پس از گذشت این زمان، نرخ تغییرات وزن روند کاهنده داشته ، لذا ترکیبات پایدار مذکور، پس از رسیدن به مقدار مناسب، مقاومت مناسبی را در آلیاژ ایجاد میکنند.