اثر هیومیک اسید بر کاهش اثرات تنش خشکی در گیاه گوجهفرنگی (Lycopersicum esculentum Mill.)
نویسندگان
1 دانشیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
2 دانشآموخته کارشناسی ارشد باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران
doi
10.22034/iuvs.2020.63701.1016چکیده
برای بررسی اثر کاربرد هیومیک اسید در کاهش تأثیرات تنش خشکی در گیاه گوجهفرنگی (Lycopersicum esculentum Mill.) آزمایشی بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با نُه تیمار و سه تکرار شامل میزان آبیاری 100 (D1)، 50 (D2) و 25 (D3) درصد آب مورد نیاز گیاه بر حسب ظرفیت مزرعه به روش وزنی همراه با سه مقدار هیومیک اسید صفر (H1)، 500 (H2) و1000 (H3) میلیگرم در لیتر در شرایط گلخانه طراحی و اجرا شد. تنش خشکی باعث کاهش شاخصهای اندازهگیری شده مانند محتوای کلروفیل، وزن تر شاخساره و ریشه، وزن خشک ریشه و تعداد میوه در بوته و هیومیکاسید باعث بهبود محتوای نسبی آب بافت، محتوای کلروفیل و وزن تر و خشک شاخساره شد. همچنین تیمار D2H3 باعث بهبود فاکتورهای اندازهگیری مانند محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب بافت، وزن تر شاخساره و ریشه و تیمار D3H2 موجب بهبود بعضی از شاخصهای اندازهگیری مانند محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب بافت، وزن تر و خشک ریشه شد. محتوای کلروفیل، وزن تر ریشه و وزن خشک ریشه بهترتیب 20، 40 و 38 درصد در تیمار D3H2 افزایش یافت. اجزای عملکرد شامل تعداد میوه در بوته، وزن تر و خشک میوه تحت تأثیر تیمارهای هیومیک اسید و ظرفیت زراعی قرار نگرفتند. بهطور کلی، اعمال 1000 میلیگرم در لیتر هیومیک اسید در شرایط تنش خشکی متوسط و 500 میلیگرم در لیتر هیومیک اسید در شرایط تنش شدید مؤثر بود.