اثر هیومیک اسید بر کاهش اثرات تنش خشکی در گیاه گوجه‌فرنگی (Lycopersicum esculentum Mill.)

نویسندگان

1 دانشیار، گروه باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

2 دانش‌آموخته کارشناسی ارشد باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه صنعتی اصفهان، اصفهان، ایران

doi
10.22034/iuvs.2020.63701.1016
چکیده

برای بررسی اثر کاربرد هیومیک اسید در کاهش تأثیرات تنش خشکی در گیاه گوجه‏فرنگی (Lycopersicum esculentum Mill.) آزمایشی به‌صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک‌های کامل تصادفی با نُه تیمار و سه تکرار شامل میزان آبیاری 100 (D1)، 50 (D2) و 25 (D3) درصد آب مورد نیاز گیاه بر حسب ظرفیت مزرعه به روش وزنی همراه با سه مقدار هیومیک اسید صفر (H1)، 500 (H2) و1000 (H3) میلی‏گرم در لیتر در شرایط گلخانه طراحی و اجرا شد. تنش خشکی باعث کاهش شاخص‌های اندازه‌گیری شده مانند محتوای کلروفیل، وزن تر شاخساره و ریشه، وزن خشک ریشه و تعداد میوه در بوته و هیومیک‌اسید باعث بهبود محتوای نسبی آب بافت، محتوای کلروفیل و وزن تر و خشک شاخساره شد. همچنین تیمار D2H3 باعث بهبود فاکتورهای اندازه‏گیری مانند محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب بافت، وزن تر شاخساره و ریشه و تیمار D3H2 موجب بهبود بعضی از شاخص‌های اندازه‌گیری مانند محتوای کلروفیل، محتوای نسبی آب بافت، وزن تر و خشک ریشه شد. محتوای کلروفیل، وزن تر ریشه و وزن خشک ریشه به‌ترتیب 20، 40 و 38 درصد در تیمار D3H2 افزایش یافت. اجزای عملکرد شامل تعداد میوه در بوته، وزن تر و خشک میوه تحت تأثیر تیمارهای هیومیک اسید و ظرفیت زراعی قرار نگرفتند. به‌طور کلی، اعمال 1000 میلی‏گرم در لیتر هیومیک اسید در شرایط تنش خشکی متوسط و 500 میلی‏گرم در لیتر هیومیک اسید در شرایط تنش شدید مؤثر بود.