پراکنش عناصر سنگین ناشی از کاربریهای انسانی در خاک پارک ملی بمو
نویسندگان
1 دانش آموخته کارشناسی ارشد دانشگاه یزد
2 دانشیار گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد
3 دانشیار گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد
4 استادیار گروه محیط زیست دانشکده منابع طبیعی و کویرشناسی دانشگاه یزد
doi
10.22092/ijsr.2014.100026چکیده
وجود فلزات سنگین در خاک با غلظتهای بالا برای انسان، گیاهان و حیوانات سمی است. نمونههای خاک از 20 ایستگاه نمونهبرداری با پنج بار تکرار در محدوده چهار کاربری پارک ملی بمو شامل جاده، پالایشگاه، شهرک صدرا و زمین کشاورزی جمعآوری شد و سپس غلظت فلزات سنگین با استفاده از DTPA عصارهگیری و با دستگاه جذب اتمی شعلهای مدل analyticjena تعیین گردید. در این مطالعه غلظت عناصر سرب، کادمیوم، روی، کروم و نیکل مورد بررسی قرار گرفت و پتانسیل آلودگی خاک منطقه با محاسبه شاخصهای آلودگی یکپارچه و درجه آلودگی ارزیابی شد. نتایج ارزیابی کلی از نظر شاخص آلودگی یکپارچه و شاخص متوسط درجه آلودگی، پتانسیل آلودگی محدوده مورد مطالعه کم است. نتایج آنالیز واریانس یک طرفه دانکن نیز نشان داد که تمام عناصر با نمونهخاکهای مورد بررسی اختلاف معنیداری دارند. یافتهها حاکی از آن است کهخاک پالایشگاه از نظر عنصر نیکل با خاک بقیه کاربریها اختلاف معنیداری دارد، همچنین خاک کشاورزی با خاک پالایشگاه از نظر عنصر نیکل مشابه بود.خاک منطقه مسکونی از نظر عنصر سرب با خاک جاده متفاوت و با خاک کشاورزی و پالایشگاه اختلاف معنیداری نداشت. همچنین خاک جاده با خاک پالایشگاه و خاک کشاورزی از نظر عنصر سرب مشابه بود.خاک پالایشگاه از نظر عنصر کروم با خاک جاده و منطقه مسکونی متفاوت و با خاک کشاورزی مشابه بود.خاک منطقه مسکونی از نظر عنصر کادمیوم با خاک جاده و خاک پالایشگاه متفاوت و با خاک کشاورزی مشابه بود.خاک پالایشگاه از نظر عنصر روی با خاک بقیه مناطق اختلاف معنیداری دارد.