بررسی روند تغییرات اندامهای زیر زمینی زعفران در اثر کاربرد کودهای آلی، زیستی و شیمیایی
نویسندگان
1 دانشجوی کارشناسیارشد زراعت، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شاهد
2 استادیار دانشکده کشاورزی، گروه زراعت و اصلاح نباتات، دانشگاه شاهد
3 دانشیار موسسه تحقیقات خاک و آب
doi
10.22092/ijsr.2014.120355چکیده
زعفران زراعی از جمله گیاهان مزیتدار دارویی ایران میباشد. این گیاه عقیم بوده و تاکنون اصلاح آن از طریق بهنژادی در کشور میسر نشده است؛ لذا کاشت بنههای بزرگ و بارورتر تنها گزینه موجود جهت تداوم عملکرد مطلوب در طی سالیان بهرهوری از مزرعه میباشد. در این تحقیق تأثیر سطوح مختلف کودهای شیمیایی و غیر شیمیایی بر تعداد، ابعاد و عملکرد انواع بنههای زعفران بررسی شد. این آزمایش فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی با 12 تیمار انجام شد. تیمارها شامل دو عامل کود شیمیایی نیتروژن در سه سطح (0%، 50% و 100% مقدار توصیه شده مبنی بر آزمون خاک) و کودهای غیر شیمیایی در چهار سطح (بدون کود، 10 تن در هکتار ورمی کمپوست، کود زیستی حاوی باکتریهای سودوموناس و باسیلوس و تلفیق مقادیر کامل کود زیستی و ورمی کمپوست) بودند. نتایج نشان دادند که مصرف 50% مقدار توصیه شده نیتروژن، به همراه تلفیق کود زیستی و ورمی کمپوست بالاترین تعداد، عملکرد تر و خشک بنههای اصلی و دختری را به ترتیب با مقادیر 880 عدد در متر مربع، 1/4 کیلوگرم و 5/2 کیلوگرم در مترمربع تولید کرد. همچنین عملکرد خشک کل بنه 29/9 برابر نسبت به تیمار شاهد افزایش یافت. پس از آن، تیمارهای تلفیق ورمی کمپوست با به ترتیب 100% و 50% کود شیمیایی مؤثرترین تیمارها بودند. در نهایت میتوان اظهار نمود که کاربرد تلفیق کودهای غیر شیمیایی در ترکیب با نصف کودهای شیمیایی توصیه شده موفق ترین تیمار است.