بررسی تأثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی آموزشی گانیه برمهارت‌های خودتنظیمی و یادگیری در دانش‌آموزان دوره ابتدایی

نویسندگان

1 استادیار، گروه علم اطلاعات و دانش‌شناسی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

2 استادیار، گروه روانشناسی و علوم‌تربتی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران

3 دانشجوی کارشناسی‌ارشد، گروه روانشناسی و علوم‌تربتی، دانشکده روانشناسی و علوم‌تربیتی، دانشگاه پیام‌نور، تهران، ایران.

doi
10.22091/jrim.2025.12245.1209
چکیده

پژوهش حاضر با هدف تعیین تأثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی آموزشی گانیه بر مهارت‌های خودتنظیمی و یادگیری در دانش‌آموزان دختر پایه ششم دوره ابتدایی به شیوه شبه‌تجربی با طرح پیش‌آزمون- پس‌آزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری پژوهش را دانش‌آموزان دختر پایه ششم شهرستان نجف‌آباد تشکیل می‌دادند که از بین آنها تعداد50 نفر به شیوه هدفمند بر اساس معیارهای پژوهش به‌عنوان نمونه انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه 25 نفری آزمایش و کنترل تقسیم شدند. ابزار‌های جمع آوری اطلاعات کمی و شامل پرسش‌نامه خودتنظیمی (Pintrich & DeGroot 1990)  و آزمون محقق ساخته یادگیری بود. روایی پرسش‌نامه و آزمون با استفاده از نظر متخصصان تأیید و پایایی پرسش‌نامه بااستفاده از آلفای کرونباخ 8/0 و از طریق دو نیمه کردن 84/0 به دست آمد. جهت تجزیه و تحلیل اطلاعات از آزمون تحلیل کوواریانس استفاده شد. یافته‌های پژوهش نشان داد که تأثیر آموزش مجازی براساس الگوی طراحی ­آموزشی گانیه برمهارت خودتنظیمی دانش‎آموزان دوره ابتدایی در سطح 01/0>p معنادار بوده است (اندازه اثر671/0). همچنین تأثیر آموزش مجازی بر اساس الگوی طراحی- آموزشی گانیه بر یادگیری دانش‌آموزان در سطح 01/0>p نیز معنادار بوده است  (اندازه اثر134/0). با توجه به مقادیر اندازه اثر می‌توان نتیجه گرفت که تأثیر استفاده از الگوی مذکور بر خودتنظیمی به مراتب بیشتر از یادگیری بوده است.