مقاومت آنتیبیوزی پایههای امید بخش سیب به شته مومی [Eriosoma lanigerum (Hausm.))] در شرایط محیطی کرج
نویسندگان
1 استادیار، پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
2 استاد، پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
3 استادیار، بخش تحقیقات نماتد شناسی، موسسه تحقیقات گیاهپزشکی کشور، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، تهران، ایران.
doi
10.22092/spj.2023.363992.1331چکیده
شته مومی[(Eriosoma lanigerum (Hausm]. یکی از آفات مهم درختان سیب است. این پژوهش برای ارزیابی مقاومت آنتیبیوزی پایههای امیدبخش سیب به این آفت در سالهای 1399 تا 1401 انجام شد. تعداد 10 ژنوتیپ انتخابی حاصل از هیبریداسیون و گردهافشانی آزاد ژنوتیپهای پاکوتاه بومی سیب شامل آزایش اصفهان و مربائی مشهد به عنوان والد مادری و پایههای رویشی تجاری سیب شاملM9, M27, B9 به عنوان والد پدری انتخاب شدو در قالب طرح بلوک کامل تصادفی ارزیابی شدند. تعداد کلنی شته در محل ریشه، طوقه، ساقه و شاخه ارزیابی شد. شاخصهای مقاومت آنتیبیوزی شامل شاخص های بلومبر، نرخ رشد جمعیت، آنتیبیوز، ساختار سنی جمعیت، شته روز تجمعی، پتانسیل بومشناختی قابل بهرهبرداری و بقاء محاسبه شد. تجزیه عاملی به منظور تشخیص عاملهای مشاهده ناپذیر ترکیبی مؤثر بر نوع سازکار مقاومت بر پایه مجموعه شاخصهای مشاهده پذیر برآورد شد. برای تفکیک ژنوتیپها بر اساس درجه حساسیت از روش تجزیه خوشهای استفاده شد. بر اساس نتایج تعداد چهار پایه سیب بنامهای Azop(285)، AZ × M9(185)، Azop(286) و Azop(386) از نظر رتبه مقاومت آنتیبیوزی به ترتیب حساس ترین پایهها و M9op(387) مقاومترین پایه نسبت به شته مومی بود. میانگین شاخصهای بلومبر، نرخ رشد جمعیت، آنتیبیوز، ساختار سنی جمعیت، شته روز تجمعی، پتانسیل بومشناختی قابل بهرهبرداری و بقاء به ترتیب23/90، 0/03، 0/06، 381/46، 801/9، 0/09 و 150 بود. مقاومت به شته مومی سیب یک یافته ارزشمند است که می تواند در برنامه های به نژادی سیب و مدیریت تنوع ارقام سیب در چشم انداز تولید پایدار این محصول بهرهبرداری شود.