اثر زمان و روش پیوند بر میزان گیرایی پیوند دو رقم تجاری گردو روی پایه بذری در شرایط گلخانه
نویسندگان
1 دانشیار، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 دانشجوی دکتری، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
3 دانش آموخته کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران.
4 استادیار، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی آذربایجان غربی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، ارومیه، ایران.
doi
10.22092/spj.2023.363544.1324چکیده
با هدف افزایش میزان گیرایی پیوند، تقویت قدرت رشد نهال پیوندی، کاهش سرمازدگی نهالهای پیوندی و کاهش مدت زمان و هزینه دوره تولید نهال، پژوهشی به صورت آزمایش فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با سه تکرار در گلخانه پلاستیکی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان آذربایجان غربی در ارومیه در سالهای 1395 و 1396 اجرا شد. تیمارهای آزمایشی شامل روش پیوند در سه سطح: زبانه ای، قاشی و شکمی (تی)، زمان پیوند در دو سطح: فروردین و خرداد و پیوندک (رقم) در دو سطح: چندلر و فرانکت. نتایج نشان داد که اثر تیمارها بر میزان گیرایی اولیه پیوند، درصد گیرایی نهایی پیوند، رشد رشد طولی و قطری نهال گردو پیوندی در سطح احتمال یک درصد معنی دار بود. بیشترین درصد گیرایی نهایی پیوند مربوط به پیوند شکمی (تی) با 58/33درصد و پس از آن پیوند زبانهای با 38/33درصد و در نهایت پیوند قاشی با 31/66درصد بود. از نظر زمان پیوند، بیشترین درصد گیرایی نهایی پیوند (64/45درصد) مربوط به پیوند در فروردین بود. همچنین برهمکنش روش پیوند × زمان پیوند × رقم بر درصد گیرایی نهایی پیوند معنی دار بود. بیشترین درصد گیرایی نهایی پیوند (83/33درصد) مربوط به روش پیوند شکمی (تی) و رقم چندلر در خرداد بود.
