اثر پایه بر غلظت عناصر غذایی برگ و عملکرد دو رقم پسته (.Pistacia vera L) اکبری و برگ سیاه

نویسندگان

1 مربی، بخش تحقیقات علوم زراعی-باغی، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران.

2 پژوهشگر، بخش تحقیقات خاک و آب، مرکز تحقیقات و آموزش کشاورزی و منابع طبیعی خراسان رضوی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، مشهد، ایران

doi
10.22092/spj.2023.362366.1310
چکیده

انتخاب پایه مناسب و رقم پربازده از اصول اولیه احداث باغ پسته است. هدف از این پژوهش بررسی اثر پایه­های متعلق  به­گونه Pistacia vera L. بر غلظت عناصر غذایی در برگ و عملکرد دو رقم پسته بود. این پژوهش با استفاده از شش پایه پسته اکبری، بادامی سفید فیض­آباد، بادامی زرند، برگ­سیاه، کله­قوچی و سرخس و دو رقم اکبری و برگ­سیاه به صورت طرح کرت­های خرد شده در قالب بلوک­های کامل تصادفی با سه تکرار و به مدت دو سال (1399 و 1400) در ایستگاه تحقیقات پسته خراسان رضوی اجرا شد. نتایج نشان داد که نوع پایه بر غلظت عناصر غذایی نیتروژن، کلسیم، منیزیم، آهن، روی، مس و بور در برگ در سطح احتمال یک درصد معنی­دار بود. پایه سرخس، موجب بیشترین غلظت مس و کم­ترین غلظت بور در برگ شد. همچنین پایه­های اکبری و سرخس با 0/063و 0/069کم­ترین و پایه بادامی سفید فیض­آباد با 0/126بیشترین نسبت سدیم به پتاسیم برگ را داشتند. ترکیب پیوندی پایه برگ سیاه و رقم اکبری، دارای بیشترین غلظت بور در برگ (337/8میلی­گرم در کیلوگرم)، و رقم اکبری روی پایه سرخس، کمترین غلظت بور در برگ (221/2میلی­گرم در کیلوگرم) بود. پایه سرخس و برگ سیاه با 9/58و 3/33 کیلوگرم در درخت به­ترتیب بیشترین و کمترین تأثیر بر عملکرد پسته تر را داشتند. همچنین رقم اکبری روی پایه سرخس بیشترین تعداد جوانه گل در شاخه انتهایی را داشت و با 11/92 کیلوگرم دردرخت بیشترین عملکرد پسته تر را دارا بود. در مجموع رقم اکبری روی پایه سرخس دارای بیشترین کارایی ترکیب پایه- پیوندک بود.