فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

هدف پژوهش حاضر پیش‌بینی پایستگی تحصیلی دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم براساس شادکامی و خودکارآمدی بود. پژوهش به شیوه توصیفی - همبستگی انجام شد. جامعه آماری این پژوهش شامل کلیه دانشجویان دانشگاه علوم پزشکی قم به تعداد 2560 نفر (1397 دختر، 1163 پسر) در سال تحصیلی 1403-1402 بودند که از این جامعه تعداد 347 دانشجو  براساس جدول کرجسی و مورگان و به شیوه طبقه‌ای نسبی نمونه‌گیری شدند. برای جمع‌آوری داده­ها از پرسش‌نامه شادکامی آکسفورد آرجیل، پرسش‌نامه خودکارآمدی عمومی شرر ، پرسش‌نامه پایستگی تحصیلی مارتین و مارش استفاده شد. نتایج ضریب آلفای کرونباخ برای پرسش‌نامه‌های شادکامی (94/0 = α)، خودکارآمدی (92/0 = α) و پایستگی تحصیلی (80/0 = α) به دست آمد که نتایج حاکی از پایایی مناسب ابزارها می‌باشد. تجزیه و تحلیل یافته ها نشان داد بین شادکامی با پایستگی تحصیلی (50/0 = r) و خودکارآمدی با پایستگی تحصیلی (46/0 = r) رابطه مثبت و معناداری وجود دارد  (01/0 < sig). نتایج رگرسیون چندگانه نشان داد که شادکامی و خودکارآمدی می‌توانند پایستگی تحصیلی را پیش‌بینی نمایند (01/0p < ، 69/61 = (344، 2)F). مجذور ضریب همبستگی چندگانه 26/0 = 2R است این مسئله بیانگر آن است که متغیرهای پیش‌بین، می‌توانند 26 درصد از تغییرات متغیر پایستگی تحصیلی را تبیین کنند. با توجه به نتایج می‌توان نتیجه‌گیری کرد، برای افزایش پایستگی تحصیلی باید روی شادکامی و خودکارآمدی دانشجویان برنامه‌ریزی شود.