الگوی توسعه گردشگری ورزشی پایدار با رویکرد ورزشهای روستایی و بازیهای بومی و محلی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
2 دانشیار گروه اقتصاد، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
3 دانشیار گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات ،دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
4 دانشیار گروه اقتصاد، ترویج و آموزش کشاورزی، واحد علوم و تحقیقات، دانشگاه آزاد اسلامی، تهران، ایران
doi
10.22054/tms.2021.60102.2533چکیده
با توجه به اهمیت پایداری در فعالیتهای گردشگری، پژوهش حاضر با هدف دستیابی به الگوی توسعه گردشگری ورزشی پایدار با رویکرد ورزشهای روستایی و بازیهای بومی و محلی در استان مازندران انجام پذیرفته است. این مطالعه از نوع پژوهشهای کیفی بوده که با استفاده از نظریه دادهبنیاد و مصاحبه با خبرگان انجام شده است. تحلیل دادهها در طی سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام پذیرفت و به ظهور 354 کد باز، 66 مفهوم در قالب 11 مقوله اصلی منجر گردید. نتایج نشان داد که وجود جاذبههای گردشگری ورزشی به عنوان شرایط علی موجب ضرورت یافتن توسعه گردشگری ورزشی پایدار با رویکرد ورزشهای روستایی و بازیهای بومی گردیده است که در صورت بهکارگیری راهبردهای سیاستگذاری، مدیریت و برنامهریزی، و بازاریابی در بستر مناسبی از زیرساختها و با توجه به مشارکت دینی و اجتماعی و ملاحظات مالی و حمایتی میتواند منجر به ظهور پیامدهای پایداری معیشت جوامع محلی گردد.