فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

این پژوهش با هدف پیش‌بینی سازگاری تحصیلی براساس یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی انجام شد. روش پژوهش توصیفی از نوع هم‌بستگی است. جامعۀ آماری، دانش‌آموزان پسر دورۀ دوم متوسطه در شهر قم در سال تحصیلی 03-1402 و به‌تعداد 21319 نفر بودند. از جامعۀ مذکور براساس جدول کرجسی و مورگان نمونه‌ای 380 دانش‌آموز به روش خوشه‌ای چندمرحله‌ای انتخاب شدند تا پرسش‌نامه‌های سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984)، یادگیری خودتنظیمی بوفارد و همکاران (1995)، خودکارآمدی تحصیلی زاژاکووا و همکاران (2005) و توانمندی تحصیلی- روانی شفیع‌آبادی و همکاران (1389) را تکمیل نمایند. تجزیه‌وتحلیل داده‌ها از طریق تحلیل رگرسیون خطی چندگانه و به کمک نرم‌افزار SPSS26 انجام شد. یافته‌ها نشان داد که یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابلیت پیش‌بینی سازگاری تحصیلی را دارند (05/0p<). براساس ضرایب اتا، یادگیری خودتنظیمی 5/21 درصد، خودکارآمدی تحصیلی 9/9 درصد و توانمندی تحصیلی - روانی 5/19 درصد از تغییرات سازگاری تحصیلی را پیش‌بینی می‌کنند. نتیجۀ پژوهش نشان داد، سازگاری تحصیلی از طریق یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی قابل پیش‌بینی است. بنابراین به منظور افزایش سازگاری تحصیلی در دانش‌آموزان لازم است تا بر یادگیری خودتنظیمی، خودکارآمدی تحصیلی و توانمندی تحصیلی- روانی تمرکز نمود.