نقش محافظتکنندۀ انعطافپذیری روانشناختی و خودرهبری با میانجیگری ذهنآگاهی در فرسودگی تحصیلی دانشآموزان کنکوری
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسالمی، واحد تبریز، تبریز، ا یران
2 دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران.
3 استاد روانشناسی تربیتی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد تبریز، تبریز، ایران
doi
10.22091/jrim.2025.11686.1141چکیده
دانشآموزان کنکوری، در مسیر تحصیلی خود در سال کنکور چالشهای متفاوتی را تجربه میکنند. یکی از مهمترین موانع موفقیت آنها که ممکن است با آن مواجه شوند، فرسودگی تحصیلی میباشد. برایناساس، پژوهش حاضر به دنبال مدل یابی علّی فرسودگی تحصیلی براساس انعطافپذیری روانشناختی و خودرهبری با میانجیگری ذهنآگاهی در دانشآموزان کنکوری میباشد. برای این منظور از بین 805 دانشآموز کنکوری شهرستان ملکان، 264 نفر باتوجه به جدول مورگان و با روش تصادفی طبقهای نسبتی انتخاب شدند و پرسشنامههای فرسودگی تحصیلی مسلش(1981)، انعطافپذیری روانشناختی بن ایتژاک، بلووستین و مور(2014) ، خودرهبری هافتون و نک(2002) و ذهنآگاهی بائر و همکارانش(2006) را تکمیل کردند. دادههای بهدستآمده با نرم افزار SMORT-PLS و با روش مدلسازی معادلات ساختاری با کمترین مربعات جزئی (PLS) مورد آزمون قرار گرفت. نتایج بهدستآمده حاکی از تأثیر مستقیم انعطافپذیری روانشناختی و خودرهبری بر فرسودگی تحصیلی و هم چنین تأثیر غیرمستقیم آنها از طریق ذهنآگاهی بر فرسودگی تحصیلی بود. با توجه به نتایج بهدستآمده میتوان با افزایش میزان انعطافپذیری روانشناختی و خودرهبری دانشآموزان کنکوری از ابتلای آنها به فرسودگی تحصیلی جلوگیری کرد و یا از میزان فرسودگی تحصیلی آنها کاست.