بهینهسازی کربوکسیمتیلسلولز(CMC) در برابر عوامل میکروارگانیسم با استفاده از نانوذرات دیاکسیدتیتانیوم بهمنظور ارتقاء کیفیت حفاظتی این پلیمر در مرمت اسناد کاغذی
نویسندگان
1 دانشگاه هنر تهران
2 پژوهشگاه شیمی و مهندسی شیمی ایران
3 دانشگاه هنر تهران
doi
چکیده
هدف: این مقاله، با هدف بهینه سازی و ارتقاء کیفیت حفاظتی پلیمر کربوکسیمتیلسلولز(CMC) در برابر عوامل میکروارگانیسم، بااستفاده از نانوذرات دیاکسیدتیتانیوم(TiO2) انجام شده است. روش پژوهش: روش پژوهش در این تحقیق، تجربی(آزمایشی) و شیوة دستیابی به اطلاعات منابع کتابخانهای و روشهای آزمایشگاهی است. آزمایشهای صورت گرفته در این پروژه شامل پیرسازی تسریعی بیولوژیکی نمونه چسبها در شرایط تاریکی و حضور نور، بررسی مقاومت چسبندگی آنها، اعمال این نمونه چسبها برروی کاغذ، و انجام آزمایشهایی مانند مقاومت کششی نمونههای کاغذ، سنجش میزان pH، رنگسنجی، و آنالیز دستگاهی FT-IR است. یافتهها و نتایج پژوهش: نتایج بهدست آمده از آزمون پیرسازی بیولوژیکی نمونه چسبهای حاوی نانوذرات دیاکسیدتیتانیوم حاکی از آن است که این نانوذرات توانایی کند کردن فرآیند رشد و انتشار عامل میکروارگانیسم بر روی چسب کربوکسیمتیلسلولز را دارد، اما این توانایی تنها در حضور نور مرئی امکانپذیر بوده و در تاریکی تأثیر آن اندک است. نتایج حاصل از سایر آزمایشهای انجام شده بر روی چسبهای بهینهسازی شده و کاغذهای پوشش داده شده با آنها نشان میدهد که افزودن دیاکسید تیتانیوم تأثیر چندانی بر روی ساختار و ویژگی های کربوکسیمتیلسلولز و کاغذ نخواهد داشت. نتایج بهدست آمده از آزمون رنگسنجی نیز نشان میدهد که دی اکسید تیتانیوم میتواند از تغییر رنگ(زردشدگی چسب) نمونه ها جلوگیری کند و تأثیر مثبتی در کنترل این فرآیند داشته باشد.