اثربخشی آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر مبنای آموزهای دینی بر اشتیاق تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی
نویسندگان
1 دانشجو دکتری الهیات و معارف اسلامی، گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحدکازرون، فارس، ایران
2 استادیار، گروه الهیات و معارف اسلامی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد اقلید،فارس، ایران
doi
10.22091/jrim.2025.11671.1137چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر مبنای آموزههای دینی بر اشتیاق تحصیلی و سازگاری تحصیلی دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی انجام شد. روش این پژوهش نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه بود. جامعۀ آماری این پژوهش عبارت بود از تمامی دانشآموزان پسر دارای اهمالکاری تحصیلی دورۀ متوسطه اول منطقه 6 شهر شیراز در سال تحصیلی 1403-1402. از میان جامعۀ آماری تعداد 30 دانشآموزان پسر که براساس پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی دارای اهمالکاری تحصیلی بالایی بودند به شیوۀ نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب و بهصورت تصادفی در دوگروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) گمارش شدند. برنامۀ مداخلۀ مثبتاندیشی بر مبنای آموزههای دینی به گروه آزمایش به مدت 8 جلسه 60 دقیقهای آموزش داده شد. بهمنظور جمعآوری دادههای پژوهش، از پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راث بلوم (1984)، پرسشنامه اشتیاق تحصیلی فردریکز و همکاران (2005) و پرسشنامه سازگاری تحصیلی بیکر و سریاک (1984) استفاده شد. دادههای پژوهش با استفاده از روش تحلیل کوواریانس تکمتغیره و چندمتغیره تجزیهوتحلیل شد. نتایج تجزیهوتحلیل یافتههای پژوهش نشان داد که آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر مبنای آموزههای دینی بر افزایش اشتیاق تحصیلی و بهبود سازگاری تحصیلی دانشآموزان پسر دارای اهمالکاری تحصیلی مؤثر است (۰۱/۰p<). آموزش مهارتهای مثبتاندیشی بر مبنای آموزههای دینی با رویکرد آموزشی مفید، در جهت افزایش اشتیاق تحصیلی و بهبود سازگاری تحصیلی دانشآموزان دارای اهمالکاری تحصیلی، مؤثر است.
