مدل سازی پتانسیل تولید اراضی برای گندم زمستانه آبی در منطقه عقیلی استان خوزستان
نویسندگان
1 استاد دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشگاه تهران
3 دانشجوی دکتری دانشگاه تهران و عضو هیأت علمی مؤسسه تحقیقات خاک و آب
doi
10.22092/ijsr.2014.126277چکیده
منطقه مورد مطالعه در جنوب غرب ایران، دشت عقیلی شهرستان گتوند از استان خوزستان قرار دارد. با توجه به آمار ایستگاه سینوپتیک شوشتر این منطقه جزء اقلیم نیمه بیابانی خفیف میباشد. حداکثر دمای روزانه در تیر ماه 6/46 درجه سانتیگراد و حداقل دمای روزانه 1/8 درجه سانتیگراد در دی ماه میباشد. مقدار متوسط بارندگی سالیانه در منطقه مورد مطالعه 324 میلیمتر است. هدف از این تحقیق ارائه مدلی است که پتانسیل تولید گندم آبی را با در نظر گرفتن شرایط محیطی منطقه تخمین بزند. بدین منظور در مرحله اول پتانسیل تولید گندم آبی به روش مدل رشد فائو در شرایط مطلوب محاسبه گردید. و در مرحله دوم پتانسیل تواید اراضی برای محصول گندم آبی با توجه به محدودیتهای خاک با استفاده از روش پارامتری (فرمول استوری و ریشه دوم) و تأثیر مدیریت برای 110 نقطه محاسبه گردید. نتایج بدست آمده نشان داد که در مرحله اول پتانسیل تولید آبی به روش مدل رشد فائو 8041 کیلوگرم در هکتار است و پتانسیل تولید اراضی برای گندم آبی با توجه به پتانسیل تولید به روش مدل رشد فائو و تأثیر عوامل محدود کننده در خاک به روش پارامتری برای گندم آبی در سطوح مختلف مدیریتی از 2454 تا 6687 کیلوگرم در هکتار برای روش ریشه دوم و 2296 تا 6756 کیلوگرم در هکتار برای روش استوری است. کاهش عملکرد به علت عوامل محدود کننده از قبیل محدودیتهای آهک، زهکشی، شوری و قلیائیت و عدم مدیریت صحیح است. برای ارزیابی مدل، عملکرد گندم آبی کشاورز با عملکرد پیشبینی شده توسط مدل فائو با استفاده از سه روش رگرسیون چندگانه استاندارد، رگرسیون گام به گام و رگرسیون منحنی تخمین مقایسه گردید. بر اساس نتایج بدست آمده ضریب تشخیص (r2) برای عملکرد پیشبینی شده به روش استوری، ریشه دوم و خصوصیات اراضی به ترتیب برابر 83/0، 80/0 و 33/0 میباشد. که نشان میدهد مدل میتواند عملکرد کشاورز را به ترتیب ذکر شده تا 83 درصد برای روش پارامتری با استفاده از فرمول استوری، 80 درصد برای فرمول ریشه دوم و 33 درصد برای خصوصیات اراضی پیشبینی کند. در ضمن مقدار RMSE که مقدار خطا را نشان میدهد نیز به ترتیب برای روشهای ذکر شده 598، 648 و 1258 کیلوگرم در هکتار بود. با توجه به نتایج فوق میتوان نتیجهگیری کرد که مدل ارائه شده به روش استوری با توجه به ضریب تشخیص بالاتر و خطای پایین تر نسبت به سایر روشها عملکرد کشاورز را بهتر پیشبینی میکند.