مقایسه‌ی عدم تحمل بلاتکلیفی و تنظیم هیجان در مادران دختران ناشنوا و شنوا

نویسندگان

1 کارشناس ارشد روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی

2 استاد روانشناسی دانشگاه محقق اردبیلی

doi
10.22054/soece.2015.2605
چکیده

مادرانِ کودکان ناشنوا مشکلاتِ روانی، اجتماعی و سازگاری بسیار زیادی در مقایسه با سایر والدین کودکان استثنایی دارند، با توجه به این موضوع، هدف این پژوهش، مقایسه‌ی عدم تحمل بلاتکلیفی و تنظیم هیجان در مادرانِ دخترانِ ناشنوا و شنوا بــود. روش این پژوهش علّی مقایسه‌ای است. جامعه‌ی آماری این پژوهش را کلیه‌ی مادرانِ دخترانِ ناشنوایی که فرزند آن‌ها در مدارس ابتدایی استثنایی شهر تبریز در سال 93-92 مشغول تحصیل هستند، تشکیل دادند. تعداد 25 نفر مادرِ دختر ناشنوا و 25 نفر مادرِ دختر شنوا که به روش نمونـه‌گیری تصـــادفی ساده انتخاب شده بودند، به پرسش­نامه ها پاسخ دادند، برای تحلیل داده‌ها نیز از آزمون تحلیل واریانس چند متغیری استفاده شد. نتایج نشان داد که بین دو گروه مادرانِ دانش آموزانِ دخترِ ناشنوا و شنوا، از نظر عدم تحمل بلاتکلیفی، تفاوت معناداری وجود دارد، به این صورت که میانگین نمرات عدم تحمل بلاتکلیفی در مادرانِ دخترِ ناشنوا بالاتر از مادرانِ دخترِ شنوا بود. همچنین در متغیر تنظیم هیجان، بین مادرانِ دانش آموزانِ دخترِ ناشنوا و شنوا تفــاوت معناداری مشاهده شد. این نتایج لزوم اثر پذیری شناخت عمیق دانش آموزان ناشنوا و به ویژه والدینشان را آشکار کرده و می‌تواند تلویحاتی برای برنامه­ریزی‌های مناسب برای آموزش و پرورش استثنایی داشته باشد تا با برنامه ریزی صحیح و دادن خدمات مشاوره‌ای مناسب و ایجاد فضای حمایتی(اجتماعی و روانی) هم برای دانش آموزان ناشنوا و هم والدین آن‌ها، سعی شود که برای آن‌ها محیط‌هایی فراهم کرد که بتوان در این محیط اهداف خود را پیگیری کنند.