مقایسه اثربخشی کیفیت زندگی درمانی و بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان بر سازگاری اجتماعی نوجوانان
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
2 دانشجوی دکترای تخصصی مشاوره، دانشکده علوم انسانی، واحد خمینی شهر، دانشگاه آزاد اسلامی، خمینی شهر، ایران.
3 استاد گروه مشاوره، دانشکده روان شناسی و علوم تربیتی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران.
doi
10.22038/mjms.2024.80510.4644چکیده
پژوهش حاضر با هدف بررسی مقایسه اثربخشی کیفیت زندگی درمانی و بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان بر سازگاری اجتماعی نوجوانان انجام گرفت. روش پژوهش حاضر نیمهآزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون با گروه گواه و دوره پیگیری دوماهه بود. جامعه آماری پژوهش شامل نوجوانان شهر اصفهان در سال تحصیلی 1400-1399 بود که در دوره دوم متوسطه مشغول به تحصیل هستند. در این پژوهش تعداد 53 نوجوان با روش نمونهگیری تصادفی خوشهای انتخاب و با گمارش تصادفی در گروههای آزمایش و گواه جایدهی شدند (18 نوجوان در گروه آزمایش اول، 18 نوجوان در گروه آزمایش دوم و 17 نوجوان در گروه گواه). مادران نوجوانان حاضر در گروههای آزمایش، مداخلات کیفیت زندگی درمانی و بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان را به شکل جداگانه دریافت نمودند. پیش آزمون قبل از اجرای مداخله و پس آزمون پس از اتمام مداخله اجرا شد. دو ماه بعد نیز مرحله پیگیری اجرا شد. پرسشنامه مورد استفاده در این پژوهش شامل پرسشنامه سازگاری اجتماعی فردی-اجتماعی کالیفرنیا (CISAQ) بود. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس آمیخته و آزمون تعقیبی بونفرونی با استفاده از نرمافزار آماری SPSS23 مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج نشان داد که کیفیت زندگی درمانی و بسته مشاورهای مبتنی بر رابطه والد – نوجوان بر سازگاری اجتماعی نوجوانان تأثیر معنادار دارد (001/0>p). همچنین نتایج آزمون تعقیبی نشان داد که بین میزان اثربخشی این دو مداخله تفاوت معنادار وجود داشته و بسته آموزشی تعامل والد- نوجوان نسبت به کیفیت زندگی درمانی تاثیر بیشتری بر سازگاری اجتماعی نوجوانان داشته است.