آزادسازی پتاسیم و آهن از کانی بیوتیت و فسفر از تری کلسیم فسفات توسط هفت سویه از باکتریها در شرایط آزمایشگاهی
نویسندگان
1 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تبریز
3 استادیار گروه علوم خاک، دانشکده علوم زراعی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی ساری
4 دانشجوی سابق کارشناسی ارشد، دانشکده کشاورزی دانشگاه تبریز
doi
10.22092/ijsr.2014.126301چکیده
فسفر، پتاسیم و آهن در زمره عناصر غذائی ضروری گیاهان هستند که نقش مهمی در رشد و توسعه گیاهان ایفا میکنند. هدف از این تحقیق بررسی کارائی هفت سویه از باکتریها در آزادسازی پتاسیم، آهن و فسفر از کانیهای نامحلول در شرایط آزمایشگاهی بود. آزمایش در قالب طرح کاملاً تصادفی با چهار تکرار در شرایط آزمایشگاهی انجام شد. تیمارها شامل هفت سویه از باکتریها و شاهد (بدون تلقیح با سویه باکتریها) بودند. باکتریهای مورد آزمایش شامل پنج سویه (JK3، JK4، JK5، JK6 و JK7) Bacillus megaterium و دو سویه Lysinibacillus fusiformis و Arthrobacter sp (JK1 و JK2) بودند. محیط کشت الکساندروو حاوی کانی بیوتیت و محیط کشت پیکووسکیا حاوی تری کلسیم فسفات در غلظتهای به ترتیب 2/0 و 5/0 درصد برای بررسی توانائی آزادسازی عناصر توسط سویهها مورد استفاده قرار گرفتند. pH نهائی و آزادسازی پتاسیم، آهن و فسفر در محیطهای کشت مورد بررسی قرار گرفتند. pH نهائی و مقدار فسفر محلول در محیطهای کشت پیکووسکیا رابطه معکوس با هم داشته، در حالی که بعد از پنج روز انکوباسیون تفاوت معنیداری در کاهش pH محیط کشت مایع حاوی بیوتیت مشاهده نشد. توانائی باکتریهای مورد آزمایش در آزادسازی فسفر بیشتر از پتاسیم و آهن بود. در مقایسه با تیمار بدون باکتری، همه سویههای مورد آزمایش از هر دو محیط کشت به طور معنیداری پتاسیم، آهن و فسفر آزاد کرده بودند (01/0<p). بیشترین مقدار پتاسیم آزاد شده مربوط به سویه JK7 (1/3 میلیگرم در گرم) بود اما تفاوت معنیداری با سویههایJK6 و JK3 نداشت. همچنین سویه JK7 دارای بیشترین مقدار آهن (29/0 میلیگرم در گرم) آزاد شده از محیط کشت اصلاح شده الکساندروو حاوی بیوتیت داشت و با بقیه سویهها تفاوت معنیداری داشتند. سویه JK7 دارای بیشترین مقدار فسفر (26/61 میلیگرم در گرم) آزاد شده از محیط کشت پیکووسکیا حاوی تری کلسیم فسفات بود و با بقیه سویهها دارای تفاوت معنیدار بود. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که در بین سویههای مورد آزمایش، سویهJK7 کارآمدترین باکتری در آزادسازی پتاسیم، آهن و فسفر در شرایط آزمایشگاهی میباشد هر چند که بقیه سویهها نیز در آزادسازی این سه عنصر مؤثر واقع شدند.