بررسی کاربردپذیری زبان‌آموزی گونه‌مدار مبتنی بر فناوری در ارتقای توانش تربیتی زنان ایرانی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشکده فرهنگ پژوهی دانشگاه علامه طباطبایی

2 دانشجوی دکتری آموزش زبان انگلیسی دانشگاه علامه طباطبایی

3 استادیار گروه انگلیسی دانشگاه علوم‌پزشکی اصفهان

doi
10.22054/jti.2019.2254.1053
چکیده

چکیده این پژوهش سه‌بعدی با هدف بررسی کاربردپذیری فناوری‌های نوین آموزشی در تقویت مهارت‌های درک خوانداری و نوشتاری زبان انگلیسی و توانش تربیتی زنان ایرانی انجام شد. با اتخاذ روی‌کرد میان‌رشته‌ای و روش نمونه‌گیری هدفمند، 196 نفر از دانشجویان زن ایرانی از حوزه‌ی پرستاری با سطح بسندگی متوسط انگلیسی انتخاب و به شیوه‌ی تصادفی به دو گروه گواه و آزمایشی تقسیم شدند. با تلفیق گونه‌ی ادبی‌، مهارت‌های خواندار و نوشتار انگلیسی در قیاس با شیوه‌ی مرسوم یاددهی در یک دوره‌ی برخط در نیمسال دوم تحصیلی 1396-1397 آموزش داده شد. اطلاع از نگرش و درک آزمودنی‌ها به گونه مداری یاددهی-یادگیری مبتنی بر فناوری و ارزیابی تکوینی در کنار ارزیابی تلخیصی پیشرفت شکلی چندبعدی به پژوهش داد. تحلیل توصیفی و استنباطی داده‌های گردآوری شده از تأثیر معنادار کاربرد فناوری آموزشی در تلفیق با گونه در پیشرفت مهارت‌های خوانداری و نوشتاری انگلیسی و توانش تربیتی زنان ایرانی خبر داد (000/0 Sig.= و 339/159t=). با تأیید کاربردپذیری شیوه‌های یاددهی-یادگیری مبتنی بر فناوری در سطوح آموزش عالی، هدایت نگاه میان‌رشته‌ای در عین گونه‌مداری برای ایجاد تعامل بین ذی‌نفعان حوزه‌ی یاددهی-یادگیری بدیهی به‌نظر می‌رسد.