اثر باکتریهای حلکنندهفسفات بر عملکرد و برخی ترکیبات شیمیایی ذرت
نویسندگان
1 دانشیار مؤسسه تحقیقات آب و خاک کشور
2 دانشجو ی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات فارس
doi
10.22092/ijsr.2014.126307چکیده
در کشاورزی پایدار توجه ویژهای به پتانسیل بیولوژیک خاک، از جمله میکروارگانیسمهای مفید و کارآمد خاک میشود. باکتریهای مفید غیر همزیست موجود در ناحیه ریزوسفر گیاهان، که به باکتریهای محرک رشد گیاه (PGPR) موسومند، به طور مستقیم و غیر مستقیم با مکانیسمهای مختلف در بهبود رشد و نمو گیاه و افزایش کمی و کیفی عملکرد مؤثر میباشند. یکی از مراحل مهم استفاده از باکتریهای PGPR انتخاب سویه مؤثر و کارآمد میباشد. در تحقیق حاضر به منظور بررسی کارایی مایه تلقیح باکتریهای محرک رشد و حل کننده فسفات بر عملکرد و ترکیب شیمیایی ذرت، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوکهای کامل تصادفی در سال زراعی 1389-90 در مزرعهای در منطقه دشتی اصفهان اجرا گردید. تیمارها شامل تلقیح باکتری (یک گونه سودوموناس محرک رشد، دو جدایه حل کننده فسفات و شاهد بدون تلقیح)، کود شیمیایی فسفره (0، 25، 50، 75، 100% توصیه براساس آزمون خاک) بودند. در مرحله شیری شدن دانهها، بوتههای ذرت به طور تصادفی از هر کرت انتخاب و عملکرد دانه و نیز مقدار غلظت عناصر غذایی آهن، روی، فسفر و نیتروژن در گیاه اندازهگیری شدند. نتایج نشان داد اثر کاربرد باکتریها در مقایسه با شاهد بدون تلقیح بر شاخصهای اندازهگیری شده در سطح 5% معنیدار بود. در تمام سطوح مصرفی کود فسفری، تلقیح ذرت با باکتریها توانست در مقایسه با شاهد بدون باکتری بطور معنیدار عملکرد ذرت را افزایش دهد. بیشترین عملکرد دانه با کاربرد سطوح بالای فسفر و تلقیح باکتریها بدست آمد. دو تیمار کود زیستی در سطوح مختلف کود شیمیایی از لحاظ عملکرد دانه، وزن صد دانه و تعداد دانه در بلال تفاوت معنیداری با هم نداشتند در حالیکه از لحاظ شاخصهای غلظت نیتروژن، فسفر، آهن و روی با یکدیگر تفاوت معنیدار نشان دادند.