اثر باکتری‌های حل‌کننده‌فسفات بر عملکرد و برخی ترکیبات شیمیایی ذرت

نویسندگان

1 دانشیار مؤسسه تحقیقات آب و خاک کشور

2 دانشجو ی کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد علوم وتحقیقات فارس

doi
10.22092/ijsr.2014.126307
چکیده

در کشاورزی پایدار توجه ویژه­ای به پتانسیل بیولوژیک خاک، از جمله میکروارگانیسم­های مفید و کارآمد خاک می­شود. باکتری­های مفید غیر همزیست موجود در ناحیه ریزوسفر گیاهان، که به باکتری­های محرک رشد گیاه (PGPR) موسومند، به طور مستقیم و غیر مستقیم با مکانیسم­های مختلف در بهبود رشد و نمو گیاه و افزایش کمی و کیفی عملکرد مؤثر می­باشند. یکی از مراحل مهم استفاده از باکتری­های PGPR انتخاب سویه مؤثر و کارآمد می­باشد. در تحقیق حاضر به منظور بررسی کارایی مایه تلقیح باکتری­های محرک رشد و حل کننده فسفات بر عملکرد و ترکیب شیمیایی ذرت، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک­های کامل تصادفی در سال زراعی 1389-90 در مزرعه­ای در منطقه دشتی اصفهان اجرا گردید. تیمارها شامل تلقیح باکتری (یک گونه سودوموناس محرک رشد، دو جدایه حل کننده فسفات و شاهد بدون تلقیح)، کود شیمیایی فسفره (0، 25، 50، 75، 100% توصیه براساس آزمون خاک) بودند. در مرحله شیری شدن دانه­ها، بوته­های ذرت به طور تصادفی از هر کرت انتخاب و عملکرد دانه و نیز مقدار غلظت عناصر غذایی آهن، روی، فسفر و نیتروژن در گیاه اندازه­گیری شدند. نتایج نشان داد اثر کاربرد باکتری­ها در مقایسه با شاهد بدون تلقیح بر شاخص­های اندازه­گیری شده در سطح 5% معنی­دار بود. در تمام سطوح مصرفی کود فسفری، تلقیح ذرت با باکتریها توانست در مقایسه با شاهد بدون باکتری بطور معنی­دار عملکرد ذرت را افزایش دهد. بیشترین عملکرد دانه با کاربرد سطوح بالای فسفر و تلقیح باکتری­ها بدست آمد. دو تیمار کود زیستی در سطوح مختلف کود شیمیایی از لحاظ عملکرد دانه، وزن صد دانه و تعداد دانه در بلال تفاوت معنی­داری با هم نداشتند در حالیکه از لحاظ شاخص­های غلظت نیتروژن، فسفر، آهن و روی با یکدیگر تفاوت معنی­دار نشان دادند.