جایگاه منشآت نصرالله بن عبدالمؤمن منشی سمرقندی در پژوهشهای تاریخی دوره تیموری
نویسندگان
1 استادیار گروه تاریخ دانشگاه تبریز
2 دانشجوی دکتری تاریخ ایران اسلامی دانشگاه تبریز
doi
چکیده
منشآت ومکاتیب، از جمله منابع مهم و موثق هر دورة تاریخی محسوب میشوند و در لابهلای فرمانها و نامههای مندرج در آنها میتوان به نکات مهم سیاسی، اقتصادی و اجتماعی، اقشار و طبقات، مناصب و مشاغل و بهطورکلی، ساختار اداری یک حکومت یا دورة مشخص تاریخی پی برد. مجموعة منشآت نصراللهبنعبدالمؤمن منشیسمرقندی نیز یکی از منشآت دورة تیموری است که بین سالهای 814 تا 845 هجری قمری تألیف و تدوین شده است. هدف:هدف مقاله ذکر اهمیت مجموعة منشآت نصراللهبنعبدالمؤمن منشیسمرقندی در شناخت اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی و دینی دورة تیموری است. روش/ رویکرد پژوهش: روش مورد استفاده دراین تحقیق توصیفی تحلیلی و بر اساس منابع کتابخانهای میباشد. یافتهها و نتایج: منشآت منشیسمرقندی بهعنوان یکی از منشآت دورة تیموری، اطلاعات مفیدی در زمینة اوضاع سیاسی، اجتماعی، فرهنگی، و دینی این دوره ارائه داده و همچنین دربارة تشکیلات دیوانی، نهاد قضایی و مذهبی آن دوره، در اختیار پژوهشگران و محققان تاریخ قرار میدهد.
