خصوصیات مورفولوژیکی وبیوشیمیائی میوه وارتباط آن باصفات ارگانولپتیک دربرخی ارقام بومی و وارداتی گلابی(.Pyrus communis L) ایران
نویسندگان
1 دانشکده کشاورزی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد ابهر، ابهر، ایران.
2 پژوهشکده میوههای معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22092/sppi.2021.125708چکیده
در این پژوهش تعداد هفت رقم بومی و پنج رقم وارداتی گلابی (Pyrus communis L.)از نظر خصوصیات مورفولوژیک میوه و صفات بیوشیمائی شامل مواد جامد محلول، اسیدهای آلی قابل تیتر، اسیدیته عصاره، تراکم و اندازه بافت اسکلرئید، اسید آسکوربیک و خصوصیات ارگانولپتیک طی سال 1396 و 1397 ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که در ارزیابیهای مورفولوژیک میوه مهمترین صفات متمایز کننده: فرم عمومی و اندازه میوه، نسبت طول به قطر، محل قرارگیری بیشترین قطر، پروفیل کنار میوه، رنگ زمینه و بزرگی عدسکها در رنگ زمینه، بزرگی لکه رنگ روئی و خصوصیات دم میوه بودند. همچنین سه رقم کوشیا، لوئیزبون و اسپادونا، شباهت ظاهری بسیار قابل توجهی داشتند که با توجه به مخلوط این سه رقم در نهالستانهای گلابی کشور، خصوصیات دممیوه شامل: اندازه، ضخامت و میزان خمیدگی از صفات بسیار متمایزکننده در این ارقام بود. میزان مواد جامد محلول در دامنه 14 تا 4/17 درصد متغیر و کمترین آن در رقم زودرس بوره ژیفارد و بالاترین آن در رقم فلسطینی دیده شد. تغییرات میزان اسید قابل تیتر میوه نیز بین 4/3 میلیگرم به ازاء گرم وزن تازه میوه در ارقام درگزی، لوئیزبون و اسپادونا تا 4/11 میلیگرم به ازاء گرم وزن تازه میوه در رقم دمکج بود. در مجموع بالاترین امتیاز کلی میوه در ارزیابیهای ارگانولپتیک متعلق به رقم لوئیزبون بود که کیفیت میوه آن بسیارعالی ارزیابی شد. ویژگی های کیفیت میوه این رقم در زمان رسیدن و سایر خصوصیات باغی نظیر سازگاری روی پایههای رویشی و تحمل به بیماری آتشک دلیل گسترش آن به عنوان عمده ترین رقم تجاری گلابی ایران است.