پیشبینی اشتیاق تحصیلی دانشآموزان بر اساس هوش عاطفی، سلامت روان و رضایت از زندگی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد، واحد قم، قم، ایران
2 استادیار، گروه مدیریت آموزشی، دانشکده علوم انسانی، دانشگاه آزاد، واحد قم، قم، ایران
doi
10.22091/jrim.2024.10824.1073چکیده
پژوهش حاضر بهمنظور بررسی پیشبینی اشتیاق تحصیلی دانشآموزان مقطع متوسطۀ اول شهر قم بر اساس هوش عاطفی، سلامت روان و رضایت از زندگی انجام گرفت. روش پژوهش از نوع توصیفی - همبستگی و از نظر هدف کاربردی است. جامعۀ آماری این پژوهش شامل 350 نفر از دانشآموزان مقطع متوسطۀ اول شهر قم در سال تحصیلی 1403-1402 بود. حجم نمونه از طریق نرمافزار GPower 3.1، 128 نفر تعیین و اعضای نمونه به روش تصادفی ساده انتخاب شدند. برای جمعآوری دادهها از چهار پرسشنامه استاندارد اشتیاق تحصیلی، هوش عاطفی کورن، سلامت روان گلدبرگ (GHQ) و رضایت از زندگی داینر استفاده شد. ارزیابی پایایی پرسشنامهها به روش آلفای کرونباخ انجام شد. مقدارهای آماره آلفا 836/0، 829/0، 705/0، 888/0 به دست آمد که نشانگر پایایی مناسب ابزار است. تجزیهوتحلیل آماری دادهها از طریق آزمون همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه با استفاده از نرمافزار SPSS 27 انجام شد. یافتهها نشان داد با استفاده از روش تحلیل رگرسیون همزمان، مدل معنیداری به دست آمد (0.192= مجذور R تنظیم شده و 0.05> P و 11.224=F ) این مدل 19.2 درصد از واریانس را توجیه میکند (0.192= مجذور R تنظیم شده) و اطلاعات مربوط به متغیرهای پیش بینی کننده نیز ذکر شده است. هوش عاطفی و سلامت روان، پیشبینیکننده های معنیداری نبودند اما متغیر رضایت از زندگی، پیشبینیکنندۀ معنیداری بود. یافتههای این مطالعه دارای چندین پیامد عملی برای مربیان، والدین و سیاستگذاران داشت. با توجه به اهمیت این عوامل در پیشبینی اشتیاق تحصیلی، لازم است برنامههای آموزشی و حمایتی برای ارتقای هوش عاطفی، سلامت روان و رضایت از زندگی در دانشآموزان طراحی و اجرا شود.