تأثیر واقعیت افزوده در افزایش مهارت خودیاری دانش آموزان دارای اختلال اوتیسم
نویسندگان
1 استادیار تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی
2 استادیار تکنولوژی آموزشی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی
doi
10.22054/jti.2018.28793.1230چکیده
به دلیل ضرورت توجه به مهارتهای زندگی روزانه در درمان افراد با اختلال طیف اوتیسم پژوهش حاضر باهدف بررسی تأثیر آموزش با فناوری واقعیت افزوده بر افزایش مهارت خودیاری دانش آموزان دارای اختلال طیف اوتیسم انجام گرفت .پژوهش شامل بر مطالعه آزمایشی تک موردی بود که در آن سه کودک پسر 7 تا 8 ساله مبتلا به اختلال اوتیسم شرکت داشتند. از طرح خطوط پایه برای هر آزمودنی استفاده شد و برای تجزیهوتحلیل دادهها تحلیل نموداری بکار گرفته شد. تجزیهوتحلیل دادهها نشان داد که روش آموزش با فناوری واقعیت افزوده برافزایش مهارت خودیاری آزمودنیها تأثیر دارد و هر سه دانشآموز توانستند مهارت مسواک زدن را بهطور مستقل یاد گرفته و پس از سه هفته این یادگیری پایدار بود. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که واقعیت افزوده بهعنوان ابزاری نوین با ترکیب تصاویر و فیلم تعاملی در محیط واقعی آزمودنی باعث ایجاد و حفظ تمرکز در مقایسه با مدلسازی ویدئویی یا تصویری شده و میتوان از آن در یادگیری بهتر تکالیف زنجیرهای برای دانش آموزان اوتیسم استفاده کرد.
