فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

به منظور ارزیابی تحمل به شوری روناس  (Rubia tinctorum L.)در روش­های مختلف کاشت آزمایشی در گلخانه مرکز ملی تحقیقات شوری انجام گرفت. تیمارهای آزمایشی شامل شوری در پنج سطح (dS/m 20، 15، 10، 5، 5/1) و روش کاشت به دو صورت بذری و قلمه‌ای بود. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح آماری بلوک­های کامل تصادفی در سه تکرار انجام شد. تغذیه گیاهان توسط محلول غذایی هوگلند انجام گرفت. نتایج نشان داد که اثر شوری بر وزن تر و خشک اندام هوایی و ریشه معنی­دار است. با افزایش هر سطح شوری، وزن تر و خشک اندام هوایی کاهش بیشتری پیدا کرد. کاربرد بالاترین سطح شوری (dS/m 20) موجب کاهش وزن تر و خشک اندام هوایی به ترتیب به میزان 67% و 71%  گردید. بدون توجه به تیمار شوری، در روش کاشت قلمه‌ای وزن تر و خشک اندام هوایی به ترتیب 3/12% و 5/17% نسبت به کاشت بذری بیشتر بود. همچنین روش کاشت قلمه­ای وزن تر و خشک ریشه را به طور چشمگیری در سطوح پایین شوری (dS/m 5 و 5/1) نسبت به سایر سطوح شوری افزایش داد. روش قلمه­ای به ترتیب موجب افزایش وزن تر و خشک ریشه به میزان 7/15% و 2/20% نسبت به کاشت بذری گردید. در مجموع کاشت روناس به روش قلمه­ای نسبت به بذری در شوری­های متوسط (تاdS/m  4/8) برتری داشت.