تهدیدشناسی اثر روندها و رویدادهای سیاسی در سیاست‌گذاری راهبردی ج.ا.ایران

نویسندگان

1 استادیار سیاست‌گذاری عمومی دانشگاه افسری امام علی (ع)

2 هیئت علمی دانشگاه افسری امام علی ()

doi
چکیده

سیاست­گذاری راهبردی به سازوکارهایی اشاره دارد که به حل معمای امنیت و تحقق اهداف و منافع ملی در دنیای پیچیده، آشوبناک و مبهمِ بین­المللی منجر شود. درک و تدوین مطلوب سیاست­های راهبردی مستلزم شناخت دقیق و جامع از محیط درونی و بیرونی است. از جمله عوامل بنیادین محیطی تأثیرگذر بر سیاست­گذاری راهبردی، روندها و رویدادهای سیاسی است که شناخت صحیح از آنها به اثربخشی تصمیم­گیری راهبردی کمک می­کند. این پژوهش در پیِ پاسخ به این سوال است که متأثر از روندها و رویدادهای سیاسی چه تهدیدهایی حوزه سیاست­گذاری راهبردی ج.ا.ایران را به خطر می­اندازد؟. از این­رو، تلاش شده به صورت کیفی و با نگاه آسیب­شناسانه و رویکرد تحلیلی و آینده­پژوهانه در قالب الگوی تحلیل روند و تحلیل ماتریس SWOT، روندها و رویدادهای سیاسی را که سیاست­گذاری راهبردی را تهدید می­کند شناسایی و راهبردهای لازم ارائه گردد. در این راستا از مطالعه کتابخانه­ای و روش میدانی(مصاحبه) در جمع­آوری داده­ها استفاده شده است. یافته­های پژوهش نشان می­دهد که به­واسطه برخی روندها و آسیب­های داخلی سیاسی و تهدیدات بیرونی، حوزه سیاست­گذاری راهبردی ج.ا.ایران با تهدیداتی در موضوع سیاسی، نظامی و امنیتی روبه­رو است که در صورت عدم توجه با آنها می­تواند به ناکارآمدی سیاست­های راهبردی منجر شود. گذار از این تهدیدها، نیازمند سیاست­گذاری مبتنی بر توزیع و اعمال قدرت در جهت تحقق خواسته­ها، مطالبات و حقوق مردم است و در عرصه بین­المللی، نیازمند قدرت­سازی و حداکثرسازی آن و ایجاد موازنه قدرت در سطح منطقه­ای و بین­المللی است.