تهدیدشناسی اثر روندها و رویدادهای سیاسی در سیاستگذاری راهبردی ج.ا.ایران
نویسندگان
1 استادیار سیاستگذاری عمومی دانشگاه افسری امام علی (ع)
2 هیئت علمی دانشگاه افسری امام علی ()
doi
چکیده
سیاستگذاری راهبردی به سازوکارهایی اشاره دارد که به حل معمای امنیت و تحقق اهداف و منافع ملی در دنیای پیچیده، آشوبناک و مبهمِ بینالمللی منجر شود. درک و تدوین مطلوب سیاستهای راهبردی مستلزم شناخت دقیق و جامع از محیط درونی و بیرونی است. از جمله عوامل بنیادین محیطی تأثیرگذر بر سیاستگذاری راهبردی، روندها و رویدادهای سیاسی است که شناخت صحیح از آنها به اثربخشی تصمیمگیری راهبردی کمک میکند. این پژوهش در پیِ پاسخ به این سوال است که متأثر از روندها و رویدادهای سیاسی چه تهدیدهایی حوزه سیاستگذاری راهبردی ج.ا.ایران را به خطر میاندازد؟. از اینرو، تلاش شده به صورت کیفی و با نگاه آسیبشناسانه و رویکرد تحلیلی و آیندهپژوهانه در قالب الگوی تحلیل روند و تحلیل ماتریس SWOT، روندها و رویدادهای سیاسی را که سیاستگذاری راهبردی را تهدید میکند شناسایی و راهبردهای لازم ارائه گردد. در این راستا از مطالعه کتابخانهای و روش میدانی(مصاحبه) در جمعآوری دادهها استفاده شده است. یافتههای پژوهش نشان میدهد که بهواسطه برخی روندها و آسیبهای داخلی سیاسی و تهدیدات بیرونی، حوزه سیاستگذاری راهبردی ج.ا.ایران با تهدیداتی در موضوع سیاسی، نظامی و امنیتی روبهرو است که در صورت عدم توجه با آنها میتواند به ناکارآمدی سیاستهای راهبردی منجر شود. گذار از این تهدیدها، نیازمند سیاستگذاری مبتنی بر توزیع و اعمال قدرت در جهت تحقق خواستهها، مطالبات و حقوق مردم است و در عرصه بینالمللی، نیازمند قدرتسازی و حداکثرسازی آن و ایجاد موازنه قدرت در سطح منطقهای و بینالمللی است.