آسیب شناسی نظام‌وظیفه عمومی در جمهوری اسلامی ایران و ارائه راهبردهای اصلاحی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری مدیریت راهبردی نظامی دانشگاه عالی دفاع ملی -نویسنده مسئول

2 استاد گروه مدیریت دانشگاه عالی دفاع ملی

3 دانشیار دانشگاه صنعتی مالک اشتر

doi
چکیده

پژوهش حاضر با هدف آسیب شناسی خدمت وظیفه عمومی از منظر کارکردهای منابع انسانی و ارائه راهبردهای اصلاحی انجام شده است. جامعه آماری پژوهش حاضر خبرگان و پایوران اموروظیفه ( که با نمونه گیری غیر تصادفی انتخاب شدند) و کارکنان وظیفه (با شیوه انتخاب نمونه گیری طبقه ای تصادفی) بودند.  پژوهش توصیفی-کاربردی حاضر  با رویکردی آمیخته (کیفی-کمی) انجام شد. در بخش نخست با استفاده از روش تحلیل محتوا، الگوی مطلوب خدمت وظیفه با محوریت کارکردهای منابع انسانی در 5 حوزه جذب و پذیرش، آموزش و توسعه، نگهداشت، بکارگیری و ترخیص و پایان خدمت در قالب 30 مقوله ی اصلی و 74 مقوله ی فرعی شناسایی گردید. در ادامه پرسشنامه مستخرج از مدل پژوهش، توسط خبرگان اعتباریابی و به منظور سنجش وضع موجود و شناسایی آسیب ها در اختیار نمونه آماری پژوهش قرار گرفت. تحلیل پرسشنامه های گردآوری شده و تکمیل تحلیل ها با رویکرد مدل دیوید نشان داد که در تمامی حوزه های کارکردی منابع انسانی در محدوده ی ضعف و در زمینه عوامل بیرونی نیز در شرایط تهدید قرار داریم. متناسب با وضعیت ضعف و تهدید راهبردهای اصلاحی در پنل های خبرگی جرح و تعدیل شدند و در نهایت 5 راهبرد کلان از طریق تکمیل پرسشنامه ماتریس ارزیابی کمی توسط خبرگان رتبه بندی شدند. نتایج نشان داد که راهبرد بکارگیری در جایگاه نخست اولویت، آموزش و توسعه در جایگاه دوم، ترخیص در جایگاه سوم، نگهداشت در جایگاه چهارم و جذب و پذیرش در جایگاه پنجم اولویت قرار دارند.