رشد و جذب عناصر غذائی در ارقام تجاری گلابی روی پایه‌های بذری، پیرودوارف® و OH × F69

نویسندگان

1 پژوهشکده میوه‌های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.

2 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

3 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم و تحقیقات، تهران، ایران.

4 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران.

doi
10.22092/sppi.2021.123892
چکیده

پایه‌ همگروه پیرودوارف و پس از آن پایه OH × F69 اصلی‌ترین پایه‌های رویشی مورد استفاده برای تولید نهال گلابی در ایران هستند. این پژوهش به منظور مقایسه رشد و جذب عناصر غذائی در نهال های ارقام تجاری گلابی لوئیزبون، درگزی و ویلیامز دوشس روی دو پایه رویشی پیرودوارف و OH × F69 در مقایسه با پایه بذری درگزی در دو سال در نهالستان انجام گرفت. پایه‌های رویشی در مقایسه با پایه بذری در فاز نهالستانی رشد بیشتری را در ارقام پیوندی القا کردند و رقم لوئیزبون روی پایه پیرودوارف بیشترین رشد را داشت. میزان کلسیم در کلیه ترکیبات پیوندی 5/1-4/1 درصد بود، لیکن تغییرات عناصر نیتروژن، فسفر، پتاسیم و منیزیم زیادتر بود و بیشترین میزان این عناصر در رقم درگزی روی پایه پیرودوارف مشاهده شد. کمترین و بیشترین تغییرات به ترتیب برای دو عنصر روی و آهن در ترکیبات مختلف پیوندی مشاهده شد. به طور نسبی، حدود 30 درصد از آهن کل ارقام به صورت آهن فعال بود که نشان‌دهنده سطح قابل توجه آهن فعال، در مقایسه با دیگر گونه‌های درختان میوه، در گونه گلابی است. در کلیه ترکیبات پیوندی، میزان عناصر پرمصرف و کم مصرف در محدوده بهینه بود. مقایسه میزان عناصر با میزان آهک فعال خاک نشانگر این بود که محدوده آهک فعال 10 تا 15 درصد مانعی برای جذب بهینه هر دو گروه عناصر و رشد مطلوب نهال‌ها نبود.