شناسایی آللهای خودناسازگاری در برخی ارقام و ژنوتیپهای آلو ژاپنی (Prunus salicina Lindl.) با استفاده واکنش زنجیره ای پلیمراز
نویسندگان
1 پژوهشکده میوه های معتدله و سردسیری، موسسه تحقیقات علوم باغبانی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران.
doi
10.22092/sppi.2021.123897چکیده
آلوها در بین مهمترین درختان میوه در جهان قرار دارند. آلوهای ژاپنی دیپلوئید و اغلب ارقام خودناسازگارند. شناسایی آللهای خودناسازگاری برای گسترش این محصول و دورگ گیری ضروری است. در این تحقیق آللهای خودناسازگاری 14 ژنوتیپ آلوی ژاپنی با استفاده از واکنش زنجیره ای پلی مراز (PCR) و گرده افشانی کنترل شده، شناسایی شد. با به کار بردن هفت جفت آغازگر مکان ژنهای S-Rnase و SFB تنوع بالایی در آللهای ناسازگاری مشاهده شد. هیجده باند با اندازههای 215 تا 1734 جفت باز با جفت آغازگرهای EMPC2consFD وEMPC3consRD تکثیرگردید. با مقایسه اندازه باندهای بدست آمده با اندازه آللهای S موجود در NCBI، تعداد پنج باند با اندازههای جدید مشاهده شد که پس از توالییابی میتوانند کاندیدای آلل جدید باشند. ارقام آلو سنقر آبادی، شماره 16 و واعظی دارای آلل Sb بودند که عامل خودسازگاری است و با خودگرده افشانی، واعظی، سنقرآبادی و شماره 16به ترتیب 79/0، 21/0 و 32/0 درصد خودباروری داشتند. نتایج خودگرده افشانی نشان داد که اغلب ارقام و ژنوتیپهای مورد بررسی خودناسازگار بودند، اما رقم سیمکا با 9/2 درصد خودباروری نیمه خود(نا)سازگار بود. بیشترین میانگین آلل تکثیر شده در آغازگرها مربوط به ارقام لارودا و بلک آمبر و کمترین آلل تکثیر شده مربوط به ارقام شایرو و قطره طلا بود. بر اساس نتایج این پژوهش روشهای مولکولی در ترکیب با روشهای باغی در شناسایی آل های ناسازگاری بسیارکارآمد هستند.